Herstel band met Israel Bijbelse feesten Herstel van naam van Gods Zoon: Jesjoea
Heiliging Heilige Geest Akker of Kracht? Elk lid heeft taak
Celkerk & huisgemeenteVoorgangersprioriteit Laagdrempelig zonder beperkingen
Al sinds heel lang ervaar ik een zekere
onvrede met de huidige
wijze van kerk/gemeente zijn.
Als je de huidige kerk vergelijkt
met het begin in Handelingen 2 e.v., dan is er nog maar heel weinig
van overgebleven.
Bepaalde tradities zijn gebleven; het Woord
wordt nog steeds verkondigd, maar het mist de praktische uitwerking
in het leven van alle dag. Door de jaren heen werd me meer en meer
duidelijk, dat we wel zeer ver van Gods Woord zijn afgedwaald, al
wordt het meestal met de mond nog wel beleden.
Zo is Jesjoea (ik
gebruik deze naam i.p.v.de beter bekende naam Jezus - verderop leest
u waarom) een bespotting voor de wereld geworden, door het beeld, wat
we als zijn lichaam aan de wereld hebben laten zien. Is dat wellicht
ook de reden waarom de naam 'Jezus' tegenwoordig zo vaak ijdel wordt
gebruikt als stopwoord?
Het is tekenend, dat m.n. kerkgangers
nogal eens beschaamd werden in hun gedrag, vergeleken met
onkerkelijken: teleurstellende ervaring, met als gevolg
verbittering en kerkverlating. Ook kan de huidige leegloop van veel
kerken, daar niet los van worden gezien.
In januari 1998, heeft
God mij op bijzondere wijze geopenbaard, dat Hij niet langer genoegen
neemt met leugen - onwaarheid - onechtheid. Zoals ik het heb ervaren,
wil Hij nog een kans geven voor zijn kinderen tot bekering van alle
onechtheid en terugkeer tot de bron en zonder compromis,
radicaal Jesjoea te volgen en zo in eenheid, zijn ware beeld aan de
wereld te tonen.
Ik mocht ook ontdekken, dat met alle nieuwe en zogenaamde verbeterde
Bijbel-vertalingen, c.q. meer leesbare, de waarheid veel geweld is
aangedaan. Een zeer verhelderende website geeft hierover veel
informatie: De Nederlandse Bijbel Vervalsing;
zie ook 'weggelaten
Bijbelverzen' . Zelf ontdekte ik al eerder, dat de Statenvertaling
(van Thora - de eerste 5 boeken) in elk geval heel dicht bij de
letterlijke vertaling van de Hebreeuwse grondtekst komt.
N.B.
Ik
stel uw opmerkingen, vragen en commentaar op prijs; het is mijn
bedoeling, om Bijbels gefundeerde informatie te geven en we kunnen
elkaar aanvullen en corrigeren. Klik op: Gerard.K.Boersma
Een aantal zaken, die ik in de loop der jaren heb mogen ontdekken:
Herstel band met Israel 1)
Reeds lang ben ik me bewust van de relatie tussen Israel en de
gemeente (kerk). Door de eeuwen heen, heeft het gedeelte van de
gelovigen uit de heidenen zich afgezet en gekeerd tegen alles wat Joods
was. De laatste tijd wordt deze relatie echter heel actueel, omdat mij
duidelijk is geworden, dat God bezig is de zaken recht te zetten.
Begin jaren '80, opende God mijn ogen voor de rol van Israel als het
volk, waar Hij een eeuwig verbond mee heeft gesloten. Dit verbond is
nooit door Hem verbroken of terzijde gelegd. Juist in Israels ontrouw,
zien we Gods trouw ook t.a.v. ons, die zo vaak ontrouw en ongehoorzaam
naar Hem zijn.
Tijdens het volgen van de Israel-leergang (NEM) in 1981, werd al heel
duidelijk gemaakt, dat gemeente en Israel onlosmakelijk bij elkaar
horen. Paulus maakt dat op een treffende wijze duidelijk, als hij
Israel vergelijkt met de edele olijf, waarop de heidenen als wilde
olijftakken geënt zijn (Romeinen
11:16-21).
Een duidelijke tekst in dat verband is de uitspraak van Jesjoea,
wanneer Hij spreekt tot zijn volksgenoten (Israel):
'Ik ben de goede Herder en Ik ken de
mijne en de mijne kennen Mij, gelijk Mij de Vader kent en Ik de Vader
ken, en Ik zet mijn leven in voor de schapen. Nog andere schapen heb
Ik, die niet van deze stal zijn; ook die moet Ik leiden en zij zullen
naar mijn stem horen en het zal worden één kudde, één herder.' - Johannes 10:14-16.
Ik heb me wel eens afgevraagd, hoe dat zou moeten en wanneer dat zou
gebeuren.
Het is bemoedigend,
dat er steeds meer
belangstelling komt voor de wortels van ons geloof. Het begin van het
herstel van de breuk wordt zichtbaar in het groeiend aantal
Messiaanse gemeente's (gelovige uit de volken = goyim, samen
met de Joodse gelovigen); zie ook onder
Veel info over deze sterk groeiende beweging vind je op messiaansebeweging.startpagina.nl
In Genesis 2: 2,3 staat over het rusten van God op de 7de dag van de week en het heiligen van deze dag.
God vond het kennelijk zo belangrijk, dat Hij het noemde als 1 van de 10 woorden, die Hij aan Israel gaf bij de Sinaï (Exodus 20:8-11). Ook Jesjoea hield zich aan de Sabbat; niet als een zware last, maar Hij beleefde en vierde deze dag, zoals het was bedoeld. Al sinds lang is me duidelijk geworden, dat het vieren van de zondag i.p.v. Sabbat één van de dwalingen was; maar ik had niet het idee, dat deze specifieke dag zo'n belangrijk punt zou zijn in Gods ogen, zolang je maar een specifieke rustdag per week viert.
Jaren later maakte een oudste van de Pinkstergemeente te Drachten, nadat hij zich dit ook bewust werd, hierover een uitgebreide studie 2). Als gevolg van deze ontdekking verliet hij met zijn gezin de gemeente, om in het vervolg Sabbat te gaan houden. Hier had ik veel respect voor, maar kon zelf niet tot deze stap komen.
Jaren geleden hoorde ik een Messias-belijdende Jodin, mevr. Rebecca de Graaf-van Gelder tijdens een toespraak over het verwijt, dat Messias-belijdende Joden vaak kregen, waarom ze zich niet bij de christenen aansloten. Ze betuigde, dat dit niet mogelijk was door de barrières, die christenen hadden veroorzaakt door o.a. de Sabbat niet te vieren.
Sinds 1998 werd ik verschillende malen herinnerd aan het houden van Sabbat.
In maart 2000 tijdens mijn stille tijd, liet God mij binnen enkele dagen tot 3x toe zien, dat Hij de sabbat toch erg belangrijk vindt (Jesaja 56: 4 & 6, 58:13) ; per 1 april 2000 ben ik ook begonnen, deze dag te 'vieren'; een rustdag om vooral met de dingen van God en Zijn Koninkrijk 'bezig te zijn', dus geen noodzakelijke andere activiteiten.
Inmiddels heb ik gemerkt, dat veel meer broeders en zusters overtuigd worden van het belang van Sabbat. Ook in Reformatorische kringen wordt men zich steeds meer hiervan bewust. Een voorbeeld is het artikel van ds. Abma in Trouw: Ds. G. Abma verkiest sabbat boven zondagsheiliging
In verschillende plaatsen komen ze nu ook samen om op Sabbat feestelijke diensten te houden.
In Rotterdam is een Messiaanse gemeente ontstaan met 'gelovigen uit de Joden en uit de heidenen (uit andere volken)': Bet Echad (= huis van één) - klik op link voor meer info. Dit is een erg fijne gemeente, die elke Sabbat een samenkomst heeft en ook door de weeks studie-samenkomsten belegd. Na de dienst is er gelegenheid om na te praten met koffie/thee of fris en meestal is er dan ook nog een maaltijd. De diensten zijn zeer ontspannen waarin o.a. Nederlandse en Hebreeuwse aanbiddingsliederen worden gezongen, een tijd van voorbede is en de 'parasha' wordt behandeld. Tijdens deze behandeling worden alle aanwezigen hierin betrokken en kunnen ook vragen worden gesteld. Na de dienst is er Kiddoes: er wordt brood gebroken en uitgedeeld met zout en wijn (of druivensap) gedronken.
Dit lijkt op voorvervulling van het woord van Jesjoea: ..nog andere schapen heb Ik...het zal worden één kudde en één Herder.
Pascha – Pesach – Pasen
Dit
wordt
ook
meestal
op
een
andere datum gevierd, dan Pasen wordt gevierd. Toen
Constantijn veel dingen heeft veranderd en de wereld van de kerk een
staatskerk (christendom werd religie) maakte, was o.a. het gevolg, dat
er geen Joodse invloeden
meer mochten zijn en vanaf toen werden deze Bijbelse feesten op
andere tijden gevierd: Pasen en Pinksteren. Elk jaar op andere
tijden; tegenwoordig is er ook steeds grotere invloed van de heidense
achtergronden & symbolen van dit
'voorjaars-vruchtbaarheids-feest' zoals de wereld die viert meer:
paashaas, eieren, commercie met speciale aanbiedingen en meubelshows
etc.
Het Engelse woord 'Easter'
is
afgeleid van
de afgod: Ēostre . Ook met dit
feest heeft men (als met kerstfeest) een van oorsprong heidens feest
een 'christelijke' betekenis gegeven.
Wat ik altijd vreemd heb gevonden is de viering van Goede Vrijdag. Die
dag zou Jesjoea gestorven zijn, maar 3 dagen later kom je dus niet uit
op zondag!. Men heeft een misvatting gemaakt vanwege de voorbereiding
op Sabbat. Het betreft hier een
speciale
sabbat, i.v.m. de Pesach
viering, die dus met de Joodse maankalender niet automatisch in het
weekend valt. Dat specifieke jaar bleek de Pesach op een doordeweekse
dag en was er dus een extra sabbat ingaande woensdagavond (de
15e
van
de
1e
maand: Abib); de 14e dag was de dag van het
Pesach-offer, toen het volmaakte Lam voor onze zonden werd
geslacht.
Hemelvaart – is niet echt een Bijbels feest, maar ook niet verkeerd
Pinksteren
Ook deze feesten worden om die reden dus op een andere datum gevierd; zie bij Pasen. Vanwege de koppeling 40 dagen na Pasen en 10 dagen na Hemelvaart. In Israel is dit het wekenfeest (Sjavoeot) – feest van de eerstelingen.
Avondmaal
Volgens de Bijbel
zou
dit gevierd moeten
worden: ...Doe
dat
tot Mijn gedachtenis.... In veel kerken gebeurt
dit sporadisch meer en is het verworden tot wel zeer symbolisch met een
piepklein stukje brood of cracker en een klein slokje wijn –
vaak ook nog in een mini-bekertje. Elk apart een bekertje, vanwege de
'besmettingsgevaar', zodat het 'drinkt allen daaruit' ook niet meer
van toepassing kan zijn. Volgens de Bijbel zijn er velen ziek en
sterven er
voortijdig vanwege onbeleden zonden en toch avondmaal; niet vanwege
'besmettingsgevaar'! Dit maal is verbonden met de avond voor Pesach en
zou dan dus eens per jaar gevierd moeten worden
Loofhuttenfeest
Dit
feest is in 1e instantie voor Israël bedoeld, om te vieren, dat
JHWH voor hen zorgde gedurende de reis door de woestijn. Daarom
moeten ze jaarlijks het feest vieren en dan woont men ook
'loofhutten' (soekot). Het is het belangrijkste Israëlische
feest en steeds meer christenen vieren het met hen, door gedurende
die tijd in Israël te zijn (september-oktober). Er zijn
aanwijzingen, dat Jesjoea in die tijd van het jaar geboren zou zijn.
Volgens Zacharia,
zullen
alle volken optrekken naar Jeruzalem, om dit
feest daar te vieren. Een voor-vervulling zie je nu als tijdens dit
feest vele duizenden gelovigen uit de heidenen in de Jeruzalem mars mee
lopen en de Israëlische bevolking daarmee bemoedigen en vertroosten.
Heiliging; o.a. afrekenen met onbijbelse feesten als kerst 3)
Ik werd op verschillende wijze herinnerd aan de heidense oorsprong ven het onbijbelse kerstfeest (o.a. via Internet en Joël-nieuws), kompleet met kerstboom en ballen. Hiervan was ik me al lang bewust maar het werd mij nu duidelijk, dat ik hier niet meer aan mee mag doen.
In plaats daarvan is het meer zinvol bijvoorbeeld Chanoeka te vieren, zoals Joden dit doen en in toenemend mate ook Bijbelgelovigen. Zelfs Jesjoea vierde dit. Klik op link voor meer interessante geestelijke aspecten van dit feest.
Inmiddels las ik het boek van ds. J. den Admirant: Tempelreiniging vandaag; dit boek overtuigde mij nogmaals van het feit, dat God bezig is, kromme zaken recht te krijgen. De diensten ter verootmoediging en schuld belijdenis zoals die in november 1999 zijn gehouden, waren zeer belangrijk. We zijn er echter niet met alleen schuldbelijdenis, maar het zal verder gevolgen moeten hebben: afrekenen met alle dwalingen uit het verleden.
Herstel van naam van Gods Zoon: Jesjoea
Jesjoea betekent 'God redt zijn volk', t.o. de vertaalde naam uit het Grieks Iêsous: Jezus, Jesus, Jesu, Isa etc., die geen betekenis heeft en waar je dus ook niet dit verband kan maken. Voor mezelf lijkt het me trouwens ook logisch om in elke taal de naam gelijk te laten, zoals dat ook gebruikelijk is bij mensen. Dat de naam Isa ook wordt gebruikt als naam voor Jezus geeft ook verwarring. Isa in de Koran is niet de Zoon van God en heeft ook een heel andere opdracht als Hij terug komt naar de aarde: hij zal namelijk de Joden en de Christenen doden.
Dat is des temeer van belang, waar het gaat om namen met een belangrijke betekenis, zoals in dit geval. Ik kreeg tot dusver hierover geen duidelijke persoonlijke openbaring of bevestiging van de informatie, die ik ontving in augustus 1999.
Wel vroeg ik enkele broeders hierover hun mening en kreeg ik van hen bevestiging, waarbij ook werd aangegeven, dat i.p.v. Yeshua (engelse versie), Jesjoea gebruikt zou moeten worden: hebreeuwse taal kent geen Y; bovendien gaat het dan om de geschreven uitspreektaal van de Hebreeuwse naam (met andere tekens).
Behalve deze info, las ik ook artikelen/ingezonden brieven hierover in de Uitdaging in ongeveer dezelfde tijd.
Ik ben wel steeds meer gaan inzien, dat het ook eigenlijk wel vreemd is, dat ws. als enige persoon Jesjoea in bijna elke taal weer een andere naam krijgt, terwijl dit verder niet gebeurt, behalve dan dat i.v.m. de uitspraak de woorden wel eens anders worden geschreven (bijv. Allah, Budha of Boedha en ook Jesjoea-Yeshua = engelse schrijfwijze van zelfde uitspraak). Ook als ik aan mijn eigen naam denk, zou ik in elke andere taal toch dezelfde naam hebben en ook niet accepteren, dat men mij bijvoorbeeld Jerry, Gerhard, George of YiRaPon of i.d. zou noemen, maar ik hou mijn naam Gerard.
Op een moment is er besloten deze naamsaanpassing te hanteren. Het heeft er zeker ook toe bijgedragen, dat met name Joden Jezus moeilijk als de Messias kunnen aanvaarden. De naam heeft niet de betekenis, die zijn originele naam Jesjoea heeft, het is een vertaalde Griekse naam. Verder is natuurlijk in de loop der eeuwen ontzettend veel onrecht en kwaad de Joden aangedaan juist in de naam van Jezus.
Al met al was dit genoeg reden voor mij, om vanaf toen de naam Jesjoea te gaan gebruiken, al heeft men mij dat nog wel eens kwalijk genomen. Het gekke is, dat veel christenen, die moeite heben met de naam Jesjoea, totaal geen problemen hebben met de engelse vertaling van de Griekse naam: Jesus (uitgesproken: Djiezes). De naam Jesjoea draagt het hele evangelie eigenlijk al in zich. M.i. helpt het ook om de door ons opgerichte muur tussen Messias-belijdende Joden en christenen af te breken.
De belofte van Jesjoea zal namelijk uitkomen: het zal worden één kudde en één Herder (Joden als eersteling en wij als gelovigen uit de heidenen samen) - Johannes 10:16
Na Jesjoea's hemelvaart, moesten zijn discipelen wachten in Jeruzalem, tot de Heilige Geest over hen zou worden uitgestort, hetgeen inderdaad na enkele dagen gebeurde tijdens het Pinksterfeest. Van tevoren had Jesjoea hen hierover al onderwezen (Johannes 16:5-15). Hij zou van hen weggaan en terugkeren naar de Vader en dan zou de Trooster komen, de Geest der waarheid.
- Hij zal de wereld overtuigen van zonde en van gerechtigheid en van oordeel.
- Hij zal de weg wijzen tot de volle waarheid, omdat Hij niet uit zichzelf spreekt:
- Al wat Hij hoort, zal Hij spreken
- De toekomst zal Hij u verkondigen
- Hij zal Jesjoea verheerlijken, want Hij neemt uit het Zijne en verkondigt het.
Jesjoea was volledig mens tijdens zijn leven op aarde. Zijn kracht lag in zijn volmaakte en innige relatie met zijn Vader en in de volmaakte eenheid met de Heilige Geest. Hij kon alleen maar datgene doen, wat Hij 'de Vader had zien doen' (Johannes 5:19,20). De Geest gaf Hem inzicht en wijsheid, openbaarde wat Hij wel of niet moest doen. Jesjoea koos ervoor, alleen dat te doen. Zo bleef Hij in het volmaakte plan van God voor zijn leven.
En dat is precies wat Hij ook bedoelde voor zijn volgelingen. De eerste discipelen hebben dat ook meegemaakt. Na de uitstorting van Gods Geest, veranderen de discipelen van een bang verslagen groepje, tot een krachtig en vrijmoedige groep getuigen, die eerder Jesjoea's opstanding uit de dood hebben mogen ervaren, maar nu dit opstandingsleven ook zelf ervaren en daarom vanuit de kracht van de Heilige Geest, dit ook kunnen uitdragen en met woord en daad hun Meester kunnen volgen.
Dit is ook hetgeen veel christenen ontbreekt. Vaak zien we de nood en willen ingrijpen: bidden om en proclameren van genezing, bevrijding etc. Vervolgens teleurstelling, omdat er niets gebeurt.
Hoe zit dat dan met al die beloften?
Eerst moet er open communicatie zijn met onze Vader: Heer, wat mag ik doen in deze nood, wat wilt U dat er nu gebeurt. Wat mag ik doen: alleen maar luisteren, misschien bemoedigen of vermanen. Welk specifiek woord mag ik uitspreken namens U. Is het de tijd en gelegenheid, om genezing/bevrijding uit te spreken?
Het sleutelwoord is: 'communicatie', een diepere en innige relatie met de Vader, door de Heilige Geest.
Dit is ook hetgeen ik zo vaak mis in mijn eigen leven en waarnaar ik me uitstrek.
Het is de reden, waarom de gemeente in de wereld nu meestal niet als echt overkomt: haar belijdenis, woorden zijn zo anders dan de praktijk. We zijn vaak niet effectief en efficiënt, omdat we niet weten, wat Gods wil specifiek in die situatie is en dan maar blindvaren op ervaring, traditie of Bijbelteksten.
Ik geloof in een nieuwe uitstorting van de Heilige Geest in onze dagen; maar ik denk dat er van tevoren iets moet gebeuren: verootmoediging, terug naar de wortels, gehoorzaamheid aan Gods woord en zijn principe's. Die zaken in orde brengen, waarvan we reeds overtuigd zijn dat ze niet in orde zijn
‘Gemeente als een kracht in de wereld' i.p.v. ‘Gemeente als akker' 4)
In het 'akker-concept' is de gemeente de plaats, waar de mensen komen, om het werk van God te doen. Alles wat men doet, gebeurt daar. Maar Jesjoea zei (Mattheüs 13:37,38): 'de akker is de wereld' ! Daaruit moeten we concluderen, dat het werk van de gemeente gedaan wordt in de wereld. In dit concept, is alles er op gericht de mensen in de gemeente - binnen het gebouw - te krijgen; daar zijn alle activiteiten. De nadruk ligt dan ook op zichtbaarheid, organisatie, programma en promotie. Het werk in de gemeente is geconcentreerd rond een beroepschristen (indien nodig met assistent(en). Dat kan uitgroeien tot en organisatie met specialisten. Het is sterk naar binnen gericht. Evangelisatie houdt vooral in, mensen binnen de structuur zien te krijgen en proberen ze binnen te houden en trachten ze de gemeente te laten dienen. Het gevaar schuilt, dat onze motivatie onzuiver wordt: dat we mensen trachten aan te trekken, die ons kunnen helpen bij onze activiteiten. Gevolg: of ze komt terecht in middelmatigheid, of ze loopt uit op een bestaan als subcultuur.
Gemeente als 'een kracht in de wereld': de gemeente, mensen zijn toegerust om te dienen en overal in de naam van Jesjoea nood te lenigen. Deze opvatting van gemeente zijn heeft zijn invloed op alles: manier van prediking, organisatie en presentatie van de gemeente, ontwikkeling van de activiteiten en hoe het gebouw is ingericht. In dit concept, is de akker, de wereld: dit is de plaats waar het werk wordt gedaan. De nadruk wordt gelegd op aanbidding, toerusting en gemeenschap, omdat deze dingen geestvervulde mensen voortbrengen, die anderen in de naam van Jesjoea kunnen helpen in hun noden. De gemeente komt tot rust en op kracht, om haar werk te kunnen doen in de wereld! De belangrijkste taak van de voorganger is dan ook het toerusten, stimuleren en mobiliseren van de gemeenteleden, Gods kinderen (Efeze 4:11,12). Een omgeving van liefde, aanvaarding en vergeving >> doorgeven aan anderen in hun eigen omgeving; diep genezen mensen, hebben grote uitstrallingskracht waardoor anderen worden aangeraakt. Wanneer dit functioneert, verandert de traditionele rolverdeling van leken en ambtsdragers en vervaagt zelfs: bediening van alle gelovigen. (Bron: Liefde, Aanvaarding en Vergeving, hoofdstuk 3, door Jerry Cook)
Een praktijk voorbeeld over hoe het kan,vind je in Kingston, een voorstad van Londen:
Een nadere kennismaking met een zeer opmerkelijke kerk. Vijf minuten lopen van Kingston trein station, voorbij de bushalte, een garage en een rij huizen, die eruitzien, of ze zijn vergeten door de ontwikkelaars, kom je bij een groepje nieuw rood-stenen gebouwen. Er is een klein toren-blok, wat een herberg bleek te zijn, een groot gebouw, voorzien van 2 opschriften: 'John Bunyan Baptisten Kerk' en de ander: 'Het Caleidoscoop Project'.
In plaats van de spil waar alles om draait: predikant/voorganger, of op z'n best een kleine groep van overactieve gemeenteleden, moet elk lid die plaats in nemen, die God voor hem/haar bedoeld heeft.
Voorgangersprioriteit: gemeenteleden onderrichten en stimuleren tot dienstbetoon 5)
De hoogste prioriteit zou moeten zijn het stimuleren van de gelovige in zijn/haar persoonlijke relatie met God de Vader. De dingen die Jesjoea deed, kon Hij alleen maar doen, omdat Hij de Vader deze had zien doen. Daardoor was Hij uitermate effectief. Hij gaf ons het voorbeeld ook in zijn veelvuldig contact met Zijn Vader.
De gaven van de Geest zijn Gods middelen om via Zijn kinderen mensen te bereiken om antwoord te geven op hun noden. Ze kunnen functioneren binnen de eredienst, maar de meeste gaven zijn vooral bedoeld vor gebruik op straat en buiten het kerkgebouw. Het christelijk geloof in actie, waar mensen zijn; ze hoeven niet eerst in ons gebouw. Afrekenen met het idee, dat het moeilijk is het christelijk geloof te delen. Onder druk van streven naar perfectie, zijn we geneigd te kijken naar 'deskundigen'of 'specialisten', waar leken op die wijze hun bediening, hun gelegenheid om te dienen, wordt ontnomen. Niet meer preken, maar het Woord laten spreken, met pure, directe uitleg. Belangrijk is, dat de mensen leren leven als christenen door toepassing van het Gods Woord; dat is de taak van de voorganger (2 Timotheüs 3,16,17)
Laagdrempelig zonder beperkingen: 'kerk van de straat'
In plaats van veilig binnen (dikke) muren het gezellig en goed hebben met elkaar of het gevoel hebben weer aan je religieuze verplichtingen te hebben voldaan, naar buiten treden en volop actief zijn in de wereld in nood in je directe omgeving, vanuit Gods kracht door zijn Heilige Geest. Het was treffend, dat ik de uitdrukking 'kerk van de straat'zelf al eerder in gedachten kreeg (Pinksteren 1999) en vervolgens een soortgelijke uitdrukking las in een verslag van de lezing van Carlos Mraida op de Leidersconferentie (29 september 1999):
3. De kerk moet zich omvormen tot een pompstation.
Het is geen garage. De auto is maar een paar minuten in een
pompstation. De voorganger is gekleed in een overall en heeft een
oliespuit in de hand. Het aanbiddingsteam wast de ramen. De profeten
pompen de banden op. Tot nu toe zijn we vooral garage geweest. De
bedieningen werken binnen de gemeentes. De zalving stagneert. De
benzine verdampt.
Maar de kerk van deze tijd is geroepen om een
straatkerk te zijn.
-CITAAT-
- "De
kerk moet veranderen in een sloperij. De muren moeten eruit, het dak
eraf." -
4. De kerk moet veranderen in een sloperij.
Zacharia
2:4. De muren moeten eruit, het dak eraf. Een kerk zonder muren,
een kerk van menigten. Er komt een tijd dat de muren vallen.
---Bron: Joël Nieuws. Deze
leidersconferentie met
als thema: 'hartoperaties', eenheid en
opwekking, werd gehouden van 27 t/m 30 september 1999 in
de Bron te Dalfsen, voor volledig verslag; klik op Joël
NL51 & Joël
NL52.
Celgemeente en huiskerken heben veel
voordelen t.o.v. de
traditionele vorm van kerk/gemeente en zijn gericht op groei en
relatievorming en naar buiten gericht. Spontane evangelisatie door open
gemeenschap zonder drempels. Er wordt de laatste tijd veel gesproken
over nieuwe vormen van gemeente-zijn. Immers de kerken lopen leeg en
zijn onvoldoende in staat om de verschillende sociale groepen in
Nederland op een relevante manier met het evangelie te bereiken. Veel
mensen verlangen naar echtheid en zinvolle relaties. In februari 1998
werd op de jaarlijkse conferentie van DAWN Europe in Zwitserland
uitgebreid gesproken over celkerken en huiskerken. Ook in Nederland is
hiervoor een toenemende belangstelling en werden in 1999 en ook in 2001
enkele studiedagen belegd.
Onderstaand naar aanleiding van Wolfgang Simson's boek 'Huizen, die de
wereld veranderen', de voordelen van celkerken en huiskerken ten
opzichte van congregationele gemeenten (de vorm van gemeente-zijn zoals
wij die kennen) op een rijtje.
1. DE CONGREGATIONELE GEMEENTE
Een congregationele gemeente onderscheidt
zich door:
1. een kerkgebouw;
2. een speciale kerkdag (zondag);
3. professioneel/beroepsmatig leiderschap
(priester, predikant, voorganger);
4. een speciale dienst met een ceremonieel
karakter;
5. een manier om zichzelf financieel te
onderhouden (tienden, offers).
De meeste kerken en gemeenten in Nederland
hebben deze opzet.
Maar... deze vorm komen we in het Nieuwe
Testament niet tegen! Congregationele gemeenten zijn in de tijd van
Constantijn de Grote (4e eeuw na Christus) geintroduceerd en de norm
geworden en lijken qua model erg op de Joodse synagoges. De gemeenten
in het Nieuwe Testament waren echter huiskerken (of celkerken zo je
wilt).
2. DE VERSCHILLEN
De congregationele kerk zoals we die kennen en
de Nieuwtestamentische kerk verschillen sterk van elkaar:
|
Kenmerk |
Congregationeel |
NT huiskerk |
|
Plaats van samenkomst |
Het kerkgebouw |
De huizen van de gelovigen |
|
Hoofdfunctionarissen |
Predikanten, herders, leraars, evangelisten |
Apostelen, profeten, oudsten |
|
Financien |
Collectes, tienden en offers |
Alles delen |
|
Levensstijl |
Individueel |
Gemeenschap |
|
Evangelisatie |
Acties, programma's, specialisten |
Relaties, op natuurlijke wijze discipelen van mensen |
|
Gerichtheid |
Mensen in de kerk krijgen |
De kerk in de huizen van de gelovigen krijgen |
|
Omvang |
Grote, onpersoonlijke groepen |
Kleine, intieme groepen |
|
Stijl van onderwijs |
Statisch, de preek staat centraal |
Kinetisch, interactief groepsgesprek |
|
Belangrijkste taak van de predikant of voorganger |
Het kerkprogramma leiden, preken, huisbezoek, etc. |
Elke gelovige toerusten voor zijn/haar bediening |
|
Centrum |
Zondagse samenkomst in religieus gebouw |
De gewone huizen van de gelovigen |
|
Sleutelwoord |
Word lid! |
Ga heen en maak discipelen! |
|
Bediening |
Gerichtheid op kansel en podium |
Gerichtheid op persoonlijke toerusting van de gelovigen |
|
Zending |
Uitzenden van gespecialiseerde zendelingen |
Gemeente zendt zichzelf als vermenigvuldigbare eenheid |
Deze lijst kan vast nog verder worden aangevuld.
Bron: Joël gebedsnieuws; voor veel
uitgebreider interessant verslag
klik op: Joël
Nieuws NL29
Vijftien stellingen voor een wedergeboorte van de gemeente
(bron: Huizen, die de wereld veranderen, Wolfgang Simson)
1. Het
christelijk geloof als levensstijl, niet een reeks religieuze
samenkomsten
2. Het
'kathegogen'-systeem veranderen
3. Een derde
reformatie
4. Van
Godshuizen naar huiskerken
5. Eerst krimp,
dan groei
6. Van
pastor-kerk naar team-kerk
7. De juiste
delen - verkeerd samengevoegd
8. Van
kerkelijke bureaucratie naar het priesterschap van alle gelovigen
9. Van
georganiseerd naar organisch christendom
10. God
aanbidden, niet de eredienst
11. Niet langer
mensen naar de kerk brengen, maar de kerk naar de mensen
12. De
herontdekking van het Avondmaal als een echte maaltijd
13. Van
kerkgenootschappen naar stadskerken
14. Bestand
tegen vervolging
15. De kerk komt
thuis
Voor
een
toelichting
over
bovenstaande
stellingen,
klik
op:
Joel-Nieuws NL96
Naar boven
1)
Johannes 10:16, Romeinen
11:16-21
2) Sabbat, deel 1
& 2
door Gerard Wijtsma
3) Zie ook speciale
website over achtergrond/geschiedenis van Kerst:
http://members.ziggo.nl/peter7/kerst/kerst.html
4) Zie ‘Liefde
Aanvaarding en
Vergeving' van Jerry Cook, hoofdstuk 3
5)
Idem, hoofdstuk 4
naar
hoofdpagina
God
is goed -
bijzondere dingen, die God doet in Rotterdam
© Gerard.K.Boersma - laatst gewijzigd: 26 maart 2012