ISRAEL REIS 2009

van 25 september tot 10 oktober

Al weer voor de 5e keer en niet helemaal gepland mocht ik Israel bezoeken. Dit keer was ik samen met onze 3e zoon.
Voor hem was het de eerste keer.

Een Israel-reis hoeft niet duur te zijn: de hele reis incl. de vliegkosten kostte mij ca. € 500 !

Mijn doel was het vertroosten en bemoedigen van Israeli's. Daar heb ik ook specifiek voor gebeden. En dat is ook op bijzondere wijze gebeurd, wat ik niet had kunnen plannen.

Vanwege de goedkope aanbieding vloog ik dit keer voor het eerst met KLM.
Als extraatje kregen we vooraf een vlucht naar Parijs (:->)

Vrijdag 25-9 - 2x de lucht in...
's Middags vertrokken we vanaf Schiphol en het inchecken verliep erg vlot
De heenreis was met 2x een Franse Airbus; terug gingen we met een Franse Airbus en vanaf Parijs met een Airbus van KLM We hadden een goede vlucht. In Parijs hadden we een aantal uren te besteden. Het viel ons op, dat Schiphol toch veel mooier is dan dit vliegveld.Hoewel we vroeg aanwezig waren op het vliegveld, werd onze naam omgeroepen, zodat we een van de laatsten waren, die aan boord gingen in Parijs.
De verzorging aan boord was heel goed.De hele tijd kwamen ze langs met water of ander drinken en er was een maaltijd.
Als we net na middernacht aankomen gaat het uitchecken hier in Israel ook heel snel.

Zaterdag (Shabbat) 26-9 - een goed begin...
Ca. 00.30 kwamen we aan op Ben Gurion airport. Vanwege de lange nacht voor ons en omdat we niet in Jaffa 's nachts in een hostel ingecheckt kunnen worden, gaan we eerst naar Haifa en regelen bij het vliegveld een Sjeroet (een minibus), die gelukkig wel op Shabbat reizen. Deze zijn relatief goedkoop, maar moeten wel eerst vol zijn. Dat duurde enkele uren. Met het meisje, die als tussenpersoon fungeert raak ik in gesprek en ik kan haar bemoedigen. Ze is heel geinteresseerd en was open om over de profetiën van God te horen, die vervuld zijn en over de huidige tijd en situatie m.b.t. Israel.. Ik had 2 setjes papieren met deze beloften (van de website van Jacob Damkani: Trumpet of Salvation) meegenomen, maar die mag ze niet aannemen; ik mag haar wel de website doorgeven, waar ze dit kan nalezen. Dank u wel Heer voor nu al dit bemoedigend contact..

Uiteindelijk vertrokken om ca. 3.45 en kwamen tegen 6 uur aan in Haifa. We hebben de bagage gedropt binnen hek van gasthuis en wat rondgelopen. Vlakbij is een promenade panorama met een prachtig uitzicht over de haven. Daar zagen we de zon opkomen.
Tegen 7.30 gingen we terug naar gasthuis en werden daar heel gastvrij ontvangen door Vanessa een oudere vrouw die de praktische leiding heeft over het gasthuis. Ze is een Israeli, die als ongelovige teleurgesteld Israel verliet naar UK. Daar kwam ze tot geloof op een moment, dat het heel moeilijk met haar ging, qua werk en leefsitutie. God maakte haar duidelijk, dat ze terug moest naar Israel en ze kwam op het juiste moment naar Haifa, om daar deze functie op zich te nemen. Ze voelt zich hier heel goed op haar plaats.

Binnen kamer ingenomen, douche en vervolgens heerlijk ontbijt. Op dit moment zijn wij enige gasten.

We kregen lift naar kerk Kehilat HaCarmel op de berg Karmel. Dit gebouw staat op ongeveer dezelfde plaats, waar ook de confrontatie van Elia met de Baälspriesters moet hebben plaatsgevonden. Deze bijzondere gemeente is gesticht en wordt geleid door David Davis en Peter Tsukahira

Het mooie kerkgebouw

We kregen nog een rondleiding in het gebouw, ook gebedskelder en dak met mooi uitzicht. We hadden goede tijd in de gemeente: mooie aanbidding met aanbiddingsleidster Karen Davis en dansteam waarin ook de kinderen werden betrokken.

David Davis hield inspirerende preek over steenachtige grond, die open gebroken moet worden voor er gezaaid kan worden in gerechtigheid. Behalve Joodse gelovigen, zijn er ook Arabische en Russische en nog wat andere nationaliteiten.
Er worden ook Somalische vrouwen met hun kinderen opgevangen en die zagen we ook in de kerk.
Na de preek kwamen op Davids oproep voor toewijding de meesten naar voren (Johan en ik ook). daarna werd avondmaal gehouden.

Gebedskelder onder de kerk

Na de dienst heb ik nog even gesproken met voorganger Peter Tsukahira (die deze zomer ook in Nederland was) en Eric Benson (leider van Beit Nitzachon) en kon hen bemoedigen.Daarna hebben we in hun restaurant een heerlijke lunch gebruikt en reden met David & Karen Davis mee terug naar de stad, waar ze ons bij het gasthuis afzetten.
's middags in het gasthuis heb ik nog een uurtje geslapen.De lunch was voldoende, om 's avonds niet meer te hoeven eten.
Ik hoorde prachtige aanbiddingsmuziek; dit kwam van de onderzaal, waar men aan het oefenen was voor de Hebreeuwse dienst die hier vanavond wordt gehouden.
Later die middag ben ik naar beneden gegaan en heb de aanbidding nog meegemaakt en ben naar boven gegaan toen de mededelingen en preek begon, omdat ik daar toch niets van versta. ''s Avonds in de gemeenschapsruimte na de dienst is er fellowship met heerlijke cake en ijs.
Die avond heb ik nog gebeld met Beit Immanuel om plaats te regelen, maar dat mislukte: voor het eerst maak ik mee, dat ze vol zijn. Via Internet zoek en vind ik een goed alternatief: Old Jaffa Hostel. Ze zijn echter gesloten en ik moet het morgen maar weer proberen.

Zondag 27-9 - naar Jaffa - net op tijd binnen...

Johan bij de ingang

Goed geslapen en na een heerlijk ontbijt even gebeld met Old Jaffa Hostel; er blijkt plaats te zijn. We gaan eerst met de bus naar het station en dan met de trein naar Tel Aviv. Het is een goede en comfortabele trein.Vervolgens gaan we per bus naar het oude stadje Jaffa. De bus stopt in de buurt, maar dan blijkt het nog lastig om te vinden. Een arabische man helpt me zogenaamd, maar stuurt me veel te ver naar een verkeerde plek, terwijl Johan bij de bagage blijft.
Uiteindelijk komen we net op tijd het hostel binnen; men sluit nl. vroeg, omdat in de namiddag Jom Kippoer begint. Het ziet er gezellig uit en we krijgen een slaapzaal, waar we kennis maken met 2 andere gasten.
Later blijkt overigens dat er op het dak nog wel plaats is om te slapen en ik heb dat dus ook gedaan.
Het dak is gezellig ingericht met een soort daktuin, een keuken met bar, douche en toilet en allerlei zitjes. Het slaapgedeelte is met een zowerend zeil afgeschermd. Vanaf het dak heb je een prachtig uitzicht o.a. op het strand, dat slechts enkele minuten is verwijderd.
In het hostel hebben we allerlei interessante contacten.

Schitterend uitzicht vanaf het dak

Maandag 28-9 Jom Kippoer
Vannacht heerlijk geslapen op het dak. Deze dag doe ik rustig aan en breng ook vastend door, net als veel Israeli's Had nog gesprek met een Duits voorgangersechtpaar. 's middags naar het strand geweest en een lange wandeling gemaakt. 's avonds was het gezellig op het dak

Dinsdag 29-9 - naar Jeruzalem
's Ochtends ontbeten met Don Wheeler, een oudere man uit Nieuw Zeeland. Hij gaf mij brood en boter, omdat hij verder gaat. Later zou ik hem nog in Jeruzalem tegenkomen.

Israel heeft uitstekend openbaar vervoer.

We gaan per bus naar Jeruzalem, waar we ons melden bij Petra Hostel.
De eerste étage (entree) blijkt gerenoveerd en ziet er nu netjes uit. Gabriel blijkt niet aanwezig en we worden geholpen door zijn niet zo vriendelijke collega. Op dak slapen blijkt toch niet te kunnen, omdat we geen slaapzak of i.d. hebben (tot dusver was dat er bij in begrepen). Ook kunnen we slechts 2 nachten in de slaapzaal blijven, vanwege de grote groep die komt. Dat geeft dus gelegenheid om nog wat anders te zoeken.
We gaan de oude wijk in en bij de eerste hostel, die we tegenkomen, Citadel Hostel is het direct raak. Het ziet er goed en gezellig uit en er blijkt plaats te zijn. We boeken voorlopig 4 nachten, omdat we daarna zouden logeren bij Daniel.
Later bij Petra Hostel maken we kennis met enkele kamergenoten en met een van hen, Frankquit uit Zuid-Afrika worden bevriend. Ook Charlie (een Amerikaanse Vietnam-veteraan en voorganger) met zijn vrouw uit USA blijkt hier weer te zijn. Vorig jaar leerde ik hem kennen in dit hostel.

Frankquit op het balkon

We gaan naar de Joodse wijk en zoeken hier de boekwinkel Shorashem, waar we kaartjes moeten kopen voor de Samaria-tour a.s. zondag. Het blijkt net tegenover de zaak, waar ik na de muurwandeling nog wel eens koffie heb gedronken. Als we even moeten wachten raken we in gesprek met een oude man, die vanuit USA naar Israel is geëmigreerd. Hij werkt vroeger in de media en heeft een documentaire gemaakt, waaruit duidelijk bleek, dat de regering Bush zelf betrokken was bij de ramp op 11-9-2001. Hij bevestigde, dat de torens met opzet zijn opgeblazen.

Vlak voor de Kotel (klaagmuur) komen we in gesprek met 3 jongelui. Éën daarvan wil graag discussiëren. Als hem vertel de Sabbat te houden vraagt hij of ik me aan alle 39 regels houd. Ik zeg hem geen boekhouder te zijn en leg uit, hoe ik de Sabbat vier als feestdag. Omdat hij door blijft gaan op deze discussie manier te praten, wordt hij daarop aangesproken door zijn 2 metgezellen. Aan het eind van mijn reis blijk ik hem nog weer tegen te komen.

Bij de Klaagmuur blijkt het behoorlijk druk. Op dat moment kunnen we niet in de tunnel (waarbij je onder de grond de fundamenten van de muur kan zien en ook modellen van de oude stad in vroegere tijden), vanwege de drukte; je moet eerst reserveren.

Bij de Kotel (klaagmuur)

's Avonds net buiten de muur bij Jaffa poort, ontmoet ik Jael, een Joodse vrouw (64 jr.), die samen met 2 meisjes de oude stad binnengaat. We hebben leuk contact en ze vraagt of ik haar wil brengen naar de Grieks-Orthodoxe kerk. Ik ga met haar mee en na enig zoeken en vragen vinden we de kerk. Het blijkt dat ze afscheid wil nemen van iemand, die kennelijk de volgende dag naar Cyprus gaat.
De portier blijkt niet meewerkend: 'het is te laat, ze slaapt, kom morgen maar terug'. De vrouw laat zich echter niet afschepen (ze heeft 2 uur moeten lopen) en met volharding benadert ze een andere man en een vrouw binnen het terrein, als de portier wordt bezig gehouden door een telefoongesprek.
Uiteindelijk mogen we wachten; de betreffende vrouw blijkt buiten te zijn en moet nog binnen komen. Iets voor 9 uur komt ze binnen en er volgt een vriendelijke begroeting en gesprek tussen de 2 vrouwen Het blijkt dat de vrouw nog niet morgen weggaat en ze maken een afspraak om elkaar van tevoren nog te ontmoeten. Ik leid Jael weer naar de Jaffa poort en was blij haar te kunnen helpen.

Onderweg naar de Jaffapoort, ontmoet ik Jael

Woensdag 30-9
's Ochtends ga ik naar de Jaffapoort om met Bart Repko en een grote groep de muur te beklimmen en Gods beloften te proclameren.

Bart Repko elke dag trouw op de muur proclamerend

Bart is al weer een paar jaar geleden met zijn vrouw naar Israel gegaan en doet dit elke dag onder de naam 'Never Be Silent'.
Na de middag ga ik met Frankquit naar het Convention Center, om ons te registreren voor het feest van de ICEJ (International Christian Embassy Jerusalem).

Onderweg er naartoe komen we langs het Bijbelcentrum aan de Jaffastreet. Ik kijk naar binnen en zie Pieter, die onlangs vanuit Rotterdam samen met zijn vrouw is uitgezonden. We gaan naar binnen en Pieter geeft wat uitleg over dit gebouw en zijn werk. Ik vraag hem de groeten aan zijn vrouw te doen.
Weer buiten komen we even later Alike, zijn vrouw tegen! Ook even met haar gepraat en we gaan weer verder.
Na een tijdje komt mij iemand tegemoet, die ik denk te kennen. Het blijkt Chuck Cohen te zijn van Intercessors for Israel. Hij vertelt ons de juiste tijd van het vrijdagochtendgebed.

Begin van de Jaffastreet met de verrassende ontmoetingen.

Wel bijzonder, om juist deze mensen te treffen in de grote mensenmassa, die Jeruzalem deze dagen bevolkt.
Later aangekomen bij het Convention Center, waar hij zich registreert voor het openingsfeest van ICEJ en ik voor de deelname aan de Jeruzalem mars. We krijgen een tasje met informatie mee. Ik koop daar ook een t-shirt met de tekst 'Jerusalem United'. Later bij een snack-kraam laat ik de t-shirt aan een oude man zien, die hem wil aantrekken. Ik laat het gebeuren en maak een foto. Later wil de man de t-shirt niet meer terug geven en pas na lang aandringen en medewerking van de man van de snack-kraam geeft hij hem eindelijk terug.

's avonds voor Petra Hostel ontmoet ik Roos (een zuster, die ik ken van de Messiaanse gemeente Bet Echad) en maak later binnen, ook kennis met Angelique Eekhof, wiens moeder ik ken. Zij blijkt op allerlei plekken in de wereld spreekbeurten te verzorgen over de Bijbel en Israel. Angelique maakt mij enthousiast voor de openingsbijeenkomst in Ein Gedi en probeert een ticket voor ons te regelen. Later blijkt, dat dit niet lukt en dat ik het zelf moet doen.
De tv staat aan op God-Channel en ik zie een programma over wonderen: 'It 's supernatural'.
Die avond maak ik ook kennis met Leah en Reece Terrel. Ze zijn zus en broer en zijn met hun familie zendelingen in Mexico, betrokken met vertaalwerk (o.a. SIL). Het is een leuk stel en de komende dagen zal ik ook meer met hen optrekken.

Donderdag 1-10
's Morgens eerst mee gedaan met de wandeling op de muur met Bart Repko. Er is een grote groep, w.o. Leah en Reece en ook Johan is mee. Het is opnieuw een bijzondere ervaring zo samen Gods beloften oiver Zijn volk te proclameren. Daar trof ik ook Mariëtte en Elly (van Beth Echad). Vanwege de grote groep hoeven we maar 10 NIS (i.p.v. 16 te betalen). Na afloop drinken we koffie in de Joodse wijk bij een leuk reatusrantje, waar Bart inmiddels vaste klant is.

Met Leah en Reece op de muur

Yudit Setz werkt al 25 jaar met ICEJ

Ik had voor mijn verjaardag geld ingezameld t.b.v. Holocaustslachtoffers, waarvan een groot aantal in hun ouderdom armoede lijdt en vereenzaamd is. Ik zit nog steeds met het geld , wat ik wel graag kwijt wil. Mijn voorgenomen doel (voormalig hotel, wat nu gebruikt t.b.v. Holocaust slachtoffers) blijkt niet te vinden. Niemand die ik vraag - o.a. Tourist informatie en taxichauffeurs - weten het te vinden.
In de informatie van ICEJ las ik, dat ook zij actief is in hulp aan overlevenden van de Holocaust en ik besluit het geld dan maar naar de Chr. Ambassade te brengen.
's Middags loop ik er naar toe; het blijkt een schitterend oud groot gebouw met een grote tuin er om heen. Er blijken maar heel weinig mensen aanwezig te zijn (de meesten zijn druk met de voorbereidingen van de Loofhutten conferentie), maar gelukkig tref ik het en spreek even later met de Nederlandse Yudit Setz (vroeger Diet Bokma - veranderde haar naam in Yudit, omdat in het engels Diet, dieet betekent). Zij is aangenaam verrast door mijn actie en geeft me informatie mee. Ze blijkt al 25 jaar op de ambassade te werken en ontmoette daar haar man Wil. Zij is het hoofd van de afdeling voor Sociale en maatschappelijke hulp.ICEJ werkt samen met Daniel Braun (Keshet Yehuda). Deze werkt samen met jongeren, die vlak voor ze in militaire dienst gaan, ze een Torah studie geeft samen met het helpen van Holocaust slachtoffers.

Het prachtige gebouw van de Chr. Ambassade te Jeruzalem

Velen van hen zijn arm en vereenzaamd. Ze brengen tijd met ze door, doen klusjes voor deze mensen. M.n. hen die alleen staan en vereenzaamd zijn. Deze manier van helpen blijkt zowel voor de ouderen als de jongeren een enorme zegen te zijn.Als ik terugloop kom ik langs het 24/7 huis van gebed 'Succat Hallel' en ga daar binnen en maak een tijd van aanbidding mee. Om 5 uur is er een speciale gebedstijd met kinderen en worden de volwassenen gevraagd het huis te verlaten. Ik ga weer verder naar Petra Hostel.

Bidden bovenin het Clal gebouw aan de Jaffastreet

Vrijdag 2-10
Vanmorgen samen met Frankquit eerst naar het Clal gebouw een hoge kantorenflat aan de Jaffastreet, waar op de bovenste verdieping voor Israel wordt gebeden. IFI - Intercesssors for Israel heeft hier kantoren en een mooie gebedsruimte,. Elke vrijdag wordt hier door een groep van 6.30 uur tot ca. 8 uur trouw gebeden voor Israel Ook nu hadden we een fijne gebedstijd samen met andere broeders en zusters. Er wordt vooral gebeden voor de regering en voor Israels veiligheid i.v.m. de dreiging vanuit Iran.
Na afloop zijn we doorgelopen naar Convention. Centre (ICC) om te reserveren voor de openingsbijeenkomst van ICEJ in de woestijn Ein Gedi.

We moesten een tijdje wachten, maar het lukte wel buskaartjes te kopen. De kosten voor het feest moeten ter plekke betaald worden.
Daarna hebben we nog wat boodschappen gedaan op de markt, want straks is alles gesloten i.v.m. sabbat en Soekkot. Johan voelde zich niet lekker maar is inmiddels weer wat opgeknapt. We hebben even wat gegeten en gingen vervolgens weer lopend naar het ICC. Daar stonden veel bussen, die ons naar Ein Gedi brachten.

Lekker dobberen in het zoute water

Vanuit de koele bus in de woestijnhitte, en dan in de rij voor registratie van het feest. Vervolgens konden we in de Dode Zee dobberen en een modderbad nemen. Het blijft een heel aparte ervaring om de bodem, met heel veel moeite te kunnen raken. I.p.v. op zand loop je op een laag zout.

's Avonds was er een goed verzorgde maaltijd en daarna een groot aanbiddingsfeest met m.m.v. Paul Wilbur en Ana Paula Valadão. Daar werd ook een live opname van gemaakt voor een uit te brengen CD en DVD Het werd een bijzondere viering met prachtige muziek, zang en dans.

Weer in de bussen werden we later gelukkig wel bij de oude stad afgezet.

Openingsfeest van Loofhuttenconferentie in de woestijn

Om ca. 11 uur 's avonds weer in het hostel. Inmiddels zijn er veel gasten bij gekomen. Onze kamer was reeds vol, maar nu nog 2 extra bedden erbij in de gangpaden (14 ipv 12)!

Sabbat 3-10

ChristChurch altaar en koor

Goed geslapen en lekker ontbeten. Ook leuke contacten met de andere gasten, o.a. met een echtpaar uit Nieuw-Zeeland (hij oorspronkelijk Nederlander en zij is afkomstig uit Singapore. Ze zijn deelnemers van de ICEJ conferentie.
Deze Sabbatk ging ik naar Christchurch om daar de dienst van een Messiaanse gemeente bij te wonen.
De kerk is stampvol en ik moet eerst even wachten voordat er een stoel beschikbaar komt. Het is mooie dienst met bekende en minder bekende Hebreeuwse liederen.
De dienst is in het Hebreeuws, maar gelukkig is er wel vertaling in het Engels door koptelefoon . Avondmaal wordt ook gevierd en na de dienst is er in de tuin achter de kerk koffie/thee met koek, cake en gebak. De gemeente hier bestaat precies 22 jaar.
Ik heb nog even gesproken met voorgangers Benjamin en Rueven Berger (broers). Benjamin is een van de leiders van Towards Jerusalem Council II. Hij was pas in Nederland geweest voor de jaarlijkse vergadering en hij heeft me even bijgepraat.

ChristChurch boekwinkel en gasthuis

Vanmiddag op zoek naar St Thomas hostel. Iemand had mijn oude telefoon, die ik in Jaffa had laten liggen meegenomen daar naartoe. Bij Damascus gate kwam ik opeens Johan tegen. Samen verder gezocht en het hostel gevonden. We troffen onderweg nog een andere gast uit Citadel hostel: een oudere man, die op de fiets hier reist. Met hem terug gelopen en Johan ging met hem naar Citadel hostel. Ik ben nog even naar de klaagmuur geweest; trof daar nog 2 Nederlanders. Samen met een groepje orthodoxe Joden gedanst.

Zondag 4-10

Uitbundig versierde soekka in de huiskamer.

Ambulance en brandweerauto

De synagoge van Neve Tzuf

Deze dag gaan we met een bustocht naar Shomron (Samaria), georganiseerd door CFOIC (Christian Friends Of Israeli Communities)). We gingen naar het ICC, waar we op de bus stapten. Onze reisleider is Sondra Oster Baras, de zeer enthousiaste en actieve directeur van deze organisatie. In de bus zit ik naast een Anerikaanse jongeman, terwijl Johan naast diens vader zit. Als we in Shomron aankomen, valt de enorme onbebouwde ruimte op. Dit is het Bijbelse Hartland van Israel, waarvan USA en Europa eisen, dat Israel deze strategische gebieden gaat afstaan aan haar vijanden. We rijden door Arabische en Israelische dorpen en direct valt op, dat de Arabische er meestal veel rommeliger uit zien. We bezochten Neve Tzuf. Vanuit deze plaats kun je bij helder weer zelfs de de flatgebouwen van Tel Aviv zien. We werden hartelijk ontvangen door een gezin van dit dorp. Vandaar gingen we naar Elon Moreh en passeerden Shechem (Sichem). Elon Moreh ligt vlakbij de begen Ebal en Gerizim (de bergen van zegen en vloek). Onderweg nuttigden we een heerlijke lunch in een gezellig restaurantje, waar ook veel soldaten komen. In Elon Moreh waren we in het uitbundig gedecoreerde huis van de synagoge leider en later liet hij ons de synagoge zien. Vervolgens naar Karnei Shomron, de basis van CFOIC, waar we verbleven in de soekka's van Sondra en haar collega. Hier waren allereli verfrissingen en versnaperingen en werden nog verschillende dingen gedeeld m.b.t. het werk van CFOIC. Daarna weer in de bus en terug naar Jeruzalem. Gelukkig werden we bij de oude stad afgezet, want het was inmiddels al vrij laat geworden.Het was opnieuw een indrukwekkende reis en zeer zeker aan te bevelen.

Ebal en Gerizim - bergen van de vloek en de zegen

Elon Moreh met de berg Grizim en Shechem op de achtergrond

Sondra Oster Baras, die zich onvermoeibaar inzet voor het Bijbels hartland

Maandag 5-10

Vandaag samen met Johan met Bart Repko (Never Be Silent) op de muur. Nu is er een grote groep, daardoor is de toegang slechts 10 NIS ipv 16. Hij vond het ook een mooie ervaring.
<<<

We hebben ons verblijf verlengd in Citadel hostel, omdat we geen contact kregen met Daniel (die zijn huis aanbood). Er was geen plaats meer in de slaapzaal dus nu slapen we op het dak. Best vol trouwens (bed-aan-bed).

>>>

's Middags ben ik naar de Chr. Ambassade geweest; onderweg er naartoe kwam Frankquit me tegemoet. Hij was er al geweest maar ging met mij er weer naar toe. Er waren verschillende toespraken en een muziekgroep maakte mooie muziek.

Sucaat Hallel 24/7 Huis van gebed en aanbidding

Succat Hallel 24/7 Huis van gebed en aanbidding

Onderweg terug naar de oude stad, ging ik met Frankquit langs het huis van gebed Succat Hallel. Hier hebben we een tijd van aanbidding meegemaakt. Heel mooi met zang, muziek en dans. Vanuit het gebouw heb je mooi zicht op de oude stad.
's Avonds gaan we (met nog 5 anderen) naar de conferentie van ICZC (International Christian Zionist Center) van Jan Willem v.d.Hoeven in het Regency hotel.
We zijn per taxi gegaan, maar aangekomen bleek dat er die avond geen programma was en er was niemand van de conferentiegangers. Er waren meer mensen gekomen: ca. 12, w.o. Bart Repko. We (ik met Frankquit, Leah en Reece) besloten terug te lopen. Het werd een leuke lange wandeling; we hadden Leah als Mozes benoemd om ons te leiden en al lopende zongen we wat en hadden allerlei grappige opmerkingen. Veel sneller dan vorig jaar kwam de oude stad in zicht en zijn we nog even naar Kotel (Klaagmuur) geweest.

Jeruzalem bij nacht

Dinsdag 6-10

Regen in Jeruzalem tijdens Soekkot

Prachtige dansen door allerlei dansgroepen

Lobby (bij ingang) Citadel Hostel

Vannacht sliepen we voor het eerst hier op het dak; het was vrij koud en wat vochtig. Ik was vroeg wakker en uit bed; er was helaas alleen nog een koude douche. Ik probeer morgen een extra deken te krijgen.
Straks gaan Johan en ik even 2 Nederlandse vrouwen helpen hun bagage hier te krijgen vanuit een nabij hotel.

Daarna gaan we naar het park, waar vanmiddag de Jeruzalem mars begint.
Als we naar het Dan Sakkar park lopen, krijgen we onderweg opeens een hevige regenbui; we staan gelukkig net bij een kraampje en kunnen daar schuilen.

In het park zijn er allerlei optredens van dansgroepen en musici. O.a. ook van een duo, die ik later hiermee bemoedig. Ze nodigen me uit voor een optreden in de soekka van de stad Jeruzalem op woensdagavond.
Aan de rand van het park verzamelen de nationale groepen, die per land gegroepeerd aan de mars deelnemen. Ik ben gevraagd, om het Nederlandse bord te dragen.
Daar vlakbij is ook een grote internationale groep van het ICZC (International Christian Zionist Centre) met Jan Willem van der Hoeven, waar ik nog verschillende bekenden.tref.
Daar is ook weer een grote delegatie van Papua Nw. Guinea
Na een tijdje wachten, kunnen we eindelijk gaan lopen en het valt op, dat er heel veel Israeli's aan de kant staan en soms zo tegen ons aandringen, dat je bijna niet verder kan lopen.
Er zijn veel ontroerende reacties van de mensen op straat.

<<< Citadel Hostel blijkt een goede verblijfplaats midden in de oude stad., aan de Marks street (dichtbij Jaffa Gate). Het gebouw ziet er heel gezellig uit met veel gezellige zithoeken en ronde grotachtige lage plafonds.

Groepen verzamelen zich voor de mars

Ik had opnieuw de eer, om de Nederlandse groepm te leiden

Ik had opnieuw de eer, om de Nederlandse groep te leiden

Vanaf het dak (waar je ook kan slapen) heb je een schitterend uitzicht over de oude stad en de Olijfberg. Er heerst een relaxte sfeer, veel leuke contacten met christenen en delen etc. Daarbij is het heel betaalbaar: ik betaal maar 45 NIS (€ 9,00/nacht).

Woensdag 7-10
Vandaag ben ik weer op de muur geweest. Ik was vrij moe en heb daarna even wat gerust.

De Jaffapoort en belangsrijkste ingang naar oude stad

Later trof ik bij de Jaffa poort een Nederlands gezin met 3 kleine kinderen; ken ik van Fire. Ze waren ook bij de wandeling op de muur.
Ze zijn even mee geweest naar Citadel hostel en daarna ging ik met hen mee naar hun hostel en vervolgens gingen we naar het Regency hotel om de avond van de ICZC -conferentie mee te maken. Het was een goede avond: fijne aanbidding en ze lieten een nieuwe film zien, die wat meer actieve steun voor Israel moet opleveren onder christenen.
Jan Willem v.d. Hoeven bemoedigt de aanwezigen, om het vakantiegeld te bestemmen voor Israel en voor mij is dat een bevestiging van een eerdere gedachte, om in 2010 weer te gaan.

Het Regency Hotel in Jeruzalem

Na afloop ging ik weer terug met Lea en Reece (broer en zus) uit Mexico, die ik geregeld tref; we beginnen te lopen,maar uiteindelijk willen ze toch verder per taxi..
Die nacht liggen Johan en ik op het lagere dakdeel onder een afdak en dat blijkt een goede greep: een zware regenbui klettert op het dak.

Donderdag 8-10

Gedenkteken bij Yad Vashem

Vandaag willen we naar Yad Vashem. We gaan met de bus er naar toe, samen met Johan, Frankquit, Matt (een jongeman uit Nieuw-Zeeland) en 2 Duitse meisjes: Mirjam en Anna. Het maakte diepe indruk, m.n. ook op Johan. We treffen daar ook Mariëtte en Elly, die ons nog een broodje aabieden.

Later in het hostel, tref ik het Zuid-Afrikaanse echtpaar Keith en Irma in de keuken, die een maaltijd aan het bereiden zijn. Ze vragen mij met hen te eten; het smaakt heerlijk en het is heel gezellig.
Keith noemt nog een Joodse rabbi Mordechai, die op vrijdagavond mensen uitnodigt en van alles van hun viering en belevening uitlegt en vertelt en waar je dan Sabbat mee kan vieren.
Omdat hij daar zo enthousiast over is, besluit ik de volgende dag dat mee te willen maken. Hij weet geen achternaam, maar zegt: 'vraag maar naar Mordechai; elk in die buurt kent hem'.

Treinwagon bij Yad Vashem

Vrijdag 9-10
Vannacht maar weer helemaal boven geslapen, om niet tot hindernis voor de mensen in de aangrenzende kamer te zijn. Het was lastig er 's morgens vroeg uit te komen, omdat het dak vol matrassen aan elkaar lagen, zodat ik er op moest staan. Ik ben eerst 's ochtends naar het IFI gebed gegaan. Er was nu ook een Nederlandse jonge vrouw, die via de NEM (Near East Ministry) werkt: Jeannet. Het was weer een bemoedigende gebedstijd.

Het sfeervolle Petra Hostel bij Jaffagate

Daarna zocht en vond ik het hotel van Mariette en Elly, die graag mee willen naar die rabbi, om tijd en plaats af te spreken.
Vervolgens ging ik naar Petra hostel om afscheid te nemen. Lea en Reece blijken helaas al weg; ik heb afscheid genomen van Franquit, Theresa(Afrikaanse oudere vrouw) en Gabriel (behherder van het hostel).

Vanaf het dak van Citadel Hostel zie je de vele kerken in het christelijk deel van de oude stad. Het geeft een aardig beeld van de verdeeldheid.

Verdeeldheid: de vele kerken in de oude stad

Ik besefte, dat ik nog steeds de 2 setjes papieren heb met beloften van God, die vervuld zijn Jesjoea Messias. Die wil ik eigenlijk niet mee terug nemen naar Nederland.
Als ik 's ochtends in de keuken van het hostel bezig ben, komt er een jong stel langs. Ze blijken Joods te zijn en zijn enkele dagen in Jeruzalem. We raken aan de praat en ze zijn verbaasd, dat ik in hun ogen veel weet over Israel en Israeli's wil vertroosten en bemoedigen. Als ik hen vervolgens vertel, dat er vele duizenden soortgelijke christenen nu hier zijn en hen vertel over de Jeruzalem mars (hebben ze nooit van gehoord), zijn ze helemaal verbaasd. Ik denk opeens aan de papieren met de beloften, die ik nog steeds heb. Als ik hen vraag, of ze deze willen hebben, reageert de vrouw heel positief. Dank U wel Heer voor dit bijzondere contact. Het andere setje wil ik aan de rabbi geven, die ik vanmiddag wil bezoeken. Als ik even later een foto wil maken vanaf het dak, blijkt mijn fototoestel spoorloos. Ik kan hem niet meer vinden en besluit toch maar aangifte te doen bij de politie. Jammer, nu ben ik ook mijn foto's kwijt; gelukkig heeft Johan veel foto's gemaakt.

De orthodoxe wijk Mea Shearim

Later die middag ga ik op zoek naar de orthodoxe wijk en probeer de rabbi te vinden. Mariëtte en Elly blijken niet op de afgesproken plaats te zijn en ik zie ze nergens, zodat ik wat later toch maar verder ga, inmiddels in gezelschap van een andere zuster, die ik trof bij Christchurch en die ook graag deze rabbi wil ontmoeten.

Als we in de bewuste buurt komen, zien we allerlei Joodse mensen in verschillende klederdrachten zich haasten om vlak voor Sabbat klaar te zijn met de voorbereidingen of onderweg naar de synagoge. Wie we ook vragen, niemand kent deze rabbi en telkens vragen ze om achternaam, soms met de opmerking: 'Je kan ook naar New York gaan en vragen of daar iemand Steve kent' . Dus zo bekend blijkt deze rabbi toch niet.
Al hebben we wel een interessante wandeling, besluiten we toch na een tijdje om terug te lopen naar de oude stad en bij de Klaagmuur het begin van Simcha Torah (Vreugde der Wet) mee te maken.

Daar aangekomen is het erg druk en je ziet mannen met de boekrollen zingen en dansen om de tafels.
Opeens komt er een jongeman naar me toe. Ik herken hem niet, maar hij stelt zich voor als Sammy, de jongen, die vorige week met mij discussieerde!
Hij is nu heel vriendelijk en opeens bedenk ik, dat ik nog het 2e setje papieren met de beloften heb.
Ik vraag hem, of hij hier interesse in heeft en hij wil ze heel graag hebben. Deze ontmoeting is wel heel bijzonder, dus weet ik, dat God dit heeft geregeld en Hij met Sammy bezig is.
Dank U wel Heer.

Simcha Torah bij de Kotel

Als ik later in het Citadel hostel kom, zijn in de keuken enkele vrouwen bezig een warme maaltijd te bereiden. Het blijken een Nederlandse vrouw, met enkele dochters. Even later tref ik nog de rest van het gezin: vader, moeder en 6 volwassen kinderen (4 dochters en 2 zonen). Ze zijn heel gastvrij en nodigen mij uit hun heerlijke maaltijd mee te maken. De kleine keuken is dan ook helemaal vol en we hebben een goede tijd samen. Na de maaltijd beginnen we allerlei liederen te zingen (Hebreeuws en uit de Opwekkingsbundel). We zingen meerstemmig en het klinktg heel mooi. Er komen 2 Franse mannen op het gezang af en deze gaan dan ook met ons meedoen. Om 22.30 komt er commentaar uit een aangrenzende kamer, dat men wel graag wil slapen en dan stoppen we er maar mee.
Vervolgens moet ik nog een aantal uren wachten In de lobby van het hostel tot de Sjeroet (taxi) komt, om me naar het vliegveld te brengen.

Sabbat 10-10
Het is ca. 2.30 uur als ik bij de Heroduspoort in de sjeroet stap en er worden op diverse plekken nog wat passagiers verzameld en dan verder op vrij rustige wegen naar Ben Gurion. Als ik daar binnen kom, zie ik Johan zitten, die de vorige dag reeds met iemand mee naar Tel Aviv is gereisd en nog even een stranddag heeft meegemaakt. Later treffen we nog een bevriende Nederlandse vrouw die met dezelfde vlucht gaat.
Vervolgens gaan we weer met AirFrance naar Parijs en dan in een KLM toestel naar Schiphol. Daarna met de trein naar Rotterdam en een zeer interessante reis is weer ten einde.
Tot volgend jaar in Jeruzalem...