Israel reis van 8 oktober t/m 23 oktober 2008



Vlak voor vertrek



Samen met mijn zoon Henk had ik het voorrecht, Israel te bezoeken tijden het Loofhuttenfeest (Sukkot)

Allen, die zijn overgebleven van al de volken, die tegen Jeruzalem zijn opgerukt,
zullen van jaar tot jaar heentrekken  om zich neer te buigen voor de Koning,
JHWH
der heerscharen, en het Loofhuttenfeest te vieren.  Zacharia 14: 16


Een verslag van dag tot dag

We vlogen met El-Al

 

Woensdag

8 oktober 2008

 
Kerk naast Beith Immanuel



We hadden een goede vlucht en kwamen ca 13.00 uur aan op Ben Gurion.
Vanwege Jom Kippoer was er vanmiddag geen bus meer; dus per taxi naar Jaffa. Beith Immanuel bleek moeilijk te vinden; goed, dat we een vaste prijs hadden afgesproken.
Het is rustig in het gasthuis: de meeste stafleden zijn naar Jeruzalem maar gebedsconferentie met Tom Hess.
Even de stad in geweest en naar strand. De hamburgerzaak kan ik niet meer vinden.
Op onze slaapzaal nog gesproken met Amitai (vrijwilliger). Hij is de enige Messias belijder van de familie, die hem heeft uitgestoten. Hij is evangelist en heeft samengewerkt met Jacob Damkani en Johan Schep.
Op het dak de zon zien ondergaan: begin van Jom Kippoer. Anneke belde om ca. 20 uur: Frans misselijk, Claudia moe, Naomi en Elise ziek en Anneke voelt zich niet goed - Sonja had nog gebeld, dat ze leverziekte heeft.
Vroeg naar bed gegaan.



Zonsondergang vanaf dak Beith Immanuel

Zonsondergang vanaf dak Beith Immanuel

Donderdag
9 oktober 2008

Jaffa


Ontbijt met Lori (oudere Can. Vrouw geeft Bijbels onderwijs in Israel), Karen (USA) en vriendin Gretta (Israel), Aron (Canada) en Henk. Op dak is het 's ochtends lekker (schaduw). De stad Jaffa bekeken - overal erg rustig: er rijden geen auto's, alle zaken zijn gesloten. Het oude stadje heeft veel interessante situaties voor een foto.

Henk ging zwemmen;  ik maakte een strandwandeling; ontmoette een Argentijnze Joodse man, die enkele jaren geleden alya had gemaakt en nu teleurgesteld was door mentaliteit. Ik had goed gesprek; hij gelooft zelf niet, maar ik mocht wel met hem bidden voor hem en zijn vrouw Merte.

Later 's avonds op dak de zon onder zien gaan (einde Jom Kippoer), maar hoorde geen sjofar. Nog even de stad in geweest; nu vonden we wel de hamburgerzaak (bleek toch richting strand).



Strand net buiten Jaffa

Strand bij Jaffa Tel Aviv

Vrijdag
10 oktober 2008

Vanaf dak Beith Immanuel









Geboortekerk Bethlehem


Bij ontbijt zie ik opeens Brenda. Ze was gisteren de hele dag op haar kamer geweest en had gevast. Ze vertelde iets over haar belevenissen bij Sabra.
Met bus naar Jeruzalem, waar we door taxi-chauffeur (Moshe) worden verleid een bezoek aan Bethlehem te brengen. Dat blijkt nog een heel gedoe: er mag geen Israeli Bethlehem binnenkomen. Dus eerst wachten op auto uit Bethlehem, vervolgens naar souvenirwinkel, waar andere man meekomt als gids. Daarna door naar de Geboortekerk, waar heel veel mensen de plek, waar Jesjoea geboren zou zijn willen aanraken, kussen en/of fotograveren. Het stelt allemaal niet zoveel voor, maar is een belangrijke bron van inkomsten. Na kort bezoek aan de souvenirwinkel weer terug naar Moshe, die ons later naar Yad Hashmona zal brengen. We moeten wel weer via Jeruzalem, omdat ik nog geld moet pinnen.
Als we later bij Yad Hashmona arriveren, blijkt men ons niet te hebben geregistreerd: alles is vol! Ik laat een print zien van mijn bevestiging en de man achter de balie heeft een probleem. Hij probeert ons te overtuigen, dat we beter weer terug kunnen gaan naar Jeruzalem.
Dat wordt moeilijk, gelet op het tijdstip (vrijdagmiddag). Ik wil nog niet opgeven en wacht maar af.
Ontmoet bij de receptie nog Merla Watson, die wel naar Jeruzalem gaat, maar niet direct en heeft weinig ruimte. Zij was gevallen in kantoor van Jan Willem van der Hoeven en heeft pijnlijke heup. Volgende week gaan ze naar Bethlehem om daar profetisch de geboorte van Jesjoea te vieren. Ook zullen ze nog tijdens het Loofhuttenfeest optreden.
Na een tijdje geduldig wachten blijkt er een kamer beschikbaar te zijn, omdat een vrouw deze heeft afgestaan. Dit is een kamer in een klein huisje, waar ook enkele Duitse jongens een kamer hebben (Renee en Dimo). Zij vervullen in Israel een maatschappelijke dienstplicht door te werken met gehandicapten.
We hebben 's avonds een uitgebreid sabbatsdiner met zeer vriendelijke bediening. 's avonds maak ik nog een lezing mee van de voorganger van Christchurch, die gaat over het verschil tussen nostalgie en herinnering (Bijbelse opdracht). Zoon des mensen = Ben Adam. Gebeld met Frans. Heerlijk geslapen


Eetzaal Yad Hashmona







Bijbelse tuin Yad Hashmona

Zaterdag
 11 oktober 2008

Uitkijktoren  in de Bijbelse tuin


In de Bijbelse tuin gewandeld en wat opnames gemaakt. Uitgebreid ontbijt.
Om 11 uur een dienst van de Messiaanse gemeente aldaar. Hebreeuwse aanbidding en prediking, die gelukkig wel wordt vertaald in het Engels. Thema is Romeinen 8:1-11, over de 'wet van de Geest' t.o de 'wet van het vlees'.

's middags naar het zwenbad een eind buiten de nederzetting bij Neve Ilan. Deze bleek nog moeilijk te vinden.

Toen ik 's avonds terugliep trof ik onderweg een oudere vrouw van Yad Hashmona: Kathryn, een Zwitserse, die bezig is met haar Joodse wortels.
We hebben 's avonds met haar gegeten; ze had veel te vertellen - ze was vroeger lerares. Ze was niuet zo gelukkig met de ontwikkeling van Yad Hashmona: eerst een kibboets en is nu meer een dorp geworden.


Uitzicht bij Neve Ilan

Zondag
12 oktober 2008


Vanaf Jaffa Gate op achtergrond Petra Hostel (midden)



onsopgang vanaf mijn slaapplek (achtergrond Olijfberg)


Met de bus naar Jeruzalem. Als we bij Petra hostel aankomen, blijkt Brenda net gearriveerd. Ze heeft problemen, omdat ze een boeking heeft gedaan via Internet bij Petra, Jordanië! Uiteindelijk kan ze toch een kamer regelen.
Als ik vraag naar slapen op dak is de reactie: dat kan niet. Er is ook geen kamer beschikbaar. Ik vraag naar Gabriel (beheerder), maar die blijkt er niet te zijn. Ik blijf aandringen met de belofte, die ik van hem had, dat we als uitzondering daar toch mochten slapen. Na wat overleg blijkt het dan toch te mogen. Wel moet ik zelf voor matrassen, kussen en dekens zorgen.
Henk heeft slaapzak en ik krijg van Robert, die ik hier opnieuw tref een slaapzak. Later blijken er nog veel dekens en kussens te zijn en richten we onze slaapplek in.
Gabriel en Dagmar hebben inmiddels 3 kinderen: 2 jongens en een baby-meisje.
De broer van Majed (pleegkinderen van Marieke) werkt nu bij Christchurch, verder ook Esther een Nederlands meisje.
In Christchurch had een zangeres opgetreden en ik koop een CD van haar.
Later met Brenda naar Jerusalem Experience (Ben Zvi en Mirjam); daarna naar de K'lal gelopen, waar vrijdag het ochtendgebed wordt gehouden. via Ben Y'huda terug en in Christchurch gegeten.
's avonds in Petra gezeten: het is er gezellig en druk; o.a. begroet door Oegandese Andrew, die beslist met me wil spreken. Hij maakt deel uit van een groep Messiasbelijders, die vlakbij een conferentie (Congregation of Jahweh) hebben (in Maronieten kerk).
Vroeg naar bed - het is niet echt koud - goed geslapen.



Piano concert in Christchurch

Maandag
13 oktober 2008


Ontmoet op het dak - er blijken dus opeens wel meer mensen te mogen slapen - een Schotse vrouw Harry met haar zoon  Jordan.
Gebedswandeling op de muur gemaakt. Er is een grote groep; allen Nederlanders - o.a. Henk Vermeule en Robert uit Rotterdam.
We blijken geen maaltijd te kunnen krijgen in Christchurch.
We zijn uitgenodigd door de Oegandese broeders voor een conferentie-avond in de Meronieten kerk; hier mogen we ook gratis boeken meenemen, die er heel interessant uitzien. Het was een mooie dienst.
We eten daarna iets in Petra en het is heel gezellig.
's Nachts is het onrustig op het dak: er loopt een verwarde man rond.
Vroeg in de ochtend zie ik Andrew hardop bidden. Er zijn enkele kleine regenbuien, waardoor we onze matrassen maar naar binnen brengen.

Dinsdag
14 oktober 2008


Gezamenlijk ontbijt in Petra  - verder een relaxte ochtend: fijne gesprekken met Cornelis (Ierland), Robert (USA - probeert verblijfsvergunning in Israel te krijgen - volgens hem Joodse achtergrond) heeft heel boeiende verhalen en getuigenissen, Henk en Brenda. 's Middags met Brenda naar Paula  (Marieke blijkt niet thuis), spullen afgegeven en na wat drinken verder naar Succat Hallel.
Hier hebben we een fijne aanbiddingstijd meegemaakt. Elke 2 uur is er weer een ander team verantwoordelijk voor de gebedstijd en zo wordt 24 uur/dag gebeden.
Als we terug lopen naar de stad blijkt er een grote verkeersopstopping: dreiging van een bom in eentas op de weg. Het blijkt gelukkig om een nep-bom te gaan.
's Avonds naar HaKotel en daarna naar Ben Y'Hudah; het regent inmiddels. 
Terug in Petra slapen we binnen in de open ruimte (2e etage).


Woensdag  15 oktober 2008


Ontbijt in Christchurch - het regent weer en bewolkte lucht. Later in Petra gesprekken met Cornelis McCarthy en Ed etc. We lopen naar Sakkar-park; als we zijn aangekomen, besluit Henk terug te gaan. Er is nu geen dans en muziek festval, alleen enkele zangers; ook nog niet zo druk. Later wordt het wel heel druk en veel volken zijn vertegenwoordigd, o.a. de Papoea's met Iris en Janny en de groep van Jan-Willem. Ik zie Willem van LWG nu ook. Ik zie daar iemand met een televisie-camara en daarnaast de man, die ik nog wilde spreken: Jay Rawlings, i.v.m. Jeruzalem plattegrond voor straten gebedsplan van Joke:. Hij maakt me duidelijk, dat ze niet op die manier werken, maar hij geeft me wel een visite-kaardje en vraagt me morgen naar kantoor te bellen met Tamar. Het blijkt, dat alleen christenen mee mogen met de mars, als je geregistreerd bent bij een der conferenties. Dat blijkt even later toch mee te vallen en kunne we meelopen, getooid met Nederlands en Israelisch vlaggetje. Er zijn meer dan in 2007 (8.000 christenen) en ook heel enthousiaste begroetingen door de Israeli's. In ChristChurch gegeten, maar de kwaliteit is erg slecht; ik kreeg later geld terug. We wilden lopen door de oude stad, richting de Mount Scopus, om een avond  van ICZ mee te maken. We raakten verdwaald en besloten uiteindelijk bij Jaffa poort een taxi te nemen. Zeer boeiende avond met als sprekers: Moti Klimer, Ari Lipkin en een Canadese journaliste. DVD besteld, die Willem meeneemt. Lopend weer terug en naar het schijnt een behoorlijke omweg genomen op de Olijfberg. Arriveerden om ca. 24.00 uur bij Petra hostel.


Donderdag  16 oktober 2008

's Ochtends met de bus naar Massada en de Dode Zee. In de bus trof Henk enkele jongeren, waar hij 's avonds tevoren reeds mee had gesproken. Ik besluit toch maar weer terug te gaan, omdat ik me herinner het kantoor van Jay Rawlings te moeten bellen, i.v.m. de plattegronden van Jeruzalem. Het telefoongesprek levert me niets op. Via het touristenkantoor bij Jaffa-gate kan ik ze niet krijgen; ik krijg het advies te gaan vragen bij het stadskantoor. Als ik daar later arriveer, blijkt het kantoor net gesloten en zal niet eerder dan volgende week woensdag openen. Enkele boodschappen gedaan.
Henk had een goede tijd gehad op de Massada en bij de Dode Zee.
s' Avonds heb ik met Henk in de Citadel van David een prachtige multimedia voorstelling over de geschiedenis van Jeruzalem meegemaakt. Later naar de Yafostreet en daar wat gegeten.


Vrijdag
17 oktober 2008

Uitzicht vanuit K'lal gebouw over Jeruzalem

's Ochtends eerst met Brenda naar gebouw K'lal voor de IFI gebedsbijeenkomst om 6.30. Ze bidden in verschillende groepjes (per taal). De bijeenkomst is in een zaal boven in het hoge gebouw met een mooi uitzicht over de stad.
Later die ochtend met Henk naar de Time-Elevator geweest -  interessante ervaring om zelf de geschiedenis van Jeruzalem te ervaren: beeld geluid en beweging.
Na lunch in ChristChurch gezocht naar het adres van het Gebedshuis op de Olijfberg, maar kon het niet vinden. Ik las wel een interessant verslag en zag wat foto's van de omgeving. Later die middag ga ik met Henk lopend door de oude stad richting Olijfberg via het Kidron-dal. Op de Olijfberg diverse mensen gevraagd, maar niemand kent het Huis van Gebed. Uiteindelijk weet een Joodse taxi-chauffeur me uit te leggen, waar het ongeveer is. Achter de Olijfberg een eind rechtdoor tot een volgende heuvel, Op de top moet het huis dan zijn. Als we in de buurt komen begint het al te schemeren. We zijn nu bij de heuvel, maar zien geen weg om boven te komen. Even later een hoge stenen trap en daarop een vrouw, die vraagt of ze kan helpen. Ze kent het gebedshuis en wijst ons de weg: het is er direct naast via een smal paadje naast een muur en dan via een trapje over de muur klimmen. Het blijkt een groot huis te zijn, met boven op het dak een soort van glazen koepel, midden op het dakterras. Op het dakterras is schematisch de wereldkaart aangegeven met op tegels de namen van de landen en de steden van Israel in de verschillende richtingen. Er wordt een School van Gebed gehouden met ca. 35 studenten uit de hele wereld. Ook is er een groep Chinese bidders, die per auto de zijde-route naar Jeruzalem hebben gereden. Beide groepen geven een optreden tijdens een tijd van aanbidding. Daarna is er een Sabbatsmaal. Als we terug willen, blijken er ook 2 oude zusters mee te willen en dus besluiten we per taxti te gaan. Er wordt een gunstig tarief berekend.
Terug in Petra is er inmiddels ook een interessant gesprek gaande met o.a. Charley een Vietnam-veteraan en Jeremiah, een hippie-achtige Joodse gelovige. Hij is met zijn broer, 2 zussen en zijn moeder hier. Zijn hebben onlangs alya gemaakt en wonen in een nederzetting in de Judese woestijn. Er komen even later nog 2 Nederlandse meisjes (tweeling uit Zutphen), Mirjam en Tamara. Zij doen een School of Arts in Jaffa (Beth Immanuel). Ze kennen verschillende mensen van LWG, die we de groeten moeten doen.




Dakterras van Gebedshuis (richting Olijfberg)

Zaterdag
18 oktober 2008

's Ochtends ontbeten met Henk, Brenda, de tweeling Mirjam en Tamara en de 2 broers uit Arad: Jeremiah en Y'hoshua.
Die ochtend hebben we een dienst meegemaakt in Jaffastreet, waar een gemeente samenkomt in het gebouw van Jerusalem Experience. De voorganger is Ben Zvi, getrouwd met de Nederlandse Mirjam. Het was een fijne dienst met na afloop kofiie met wat lekkers.
's Middags gegeten bij Christchurch.
Nog gebeden voor Charley, die last had van zijn nek.
Ik maakte kennis met de moeder van het Joodse gezin uit Arad: Ruth.

Zondag
19 oktober 2008

Vanochtend vroeg lopend naar het Jeruzalem Convention Centre, vanwaar we een busreis meemaken van CFOIC naar Shomron (Samaria). We zijn nog maar net op tijd. Er is ook nog een Nederlands echtpaar uit Nijkerk. Onze reisleidster is Sondra Baras, directeur van CFOIC. Ze weet heel veel te vertellen en we raken onder de indruyk van het belang van het Bijbelse hartland, waar een groot deel van de Bijbel zich afspeelt. De nederzettingen worden bedreigd door ontmanteling vanwege plannen van de Israelische overheid. We zien Shilo, waar de eerste tabernakel stond ten tijde van Eli. Er zijn daar veel interessante opgravingen gedaan. Een plaats daar heet ook Eli. We bezoeken. Verder bezoeken we een wijnmakerij, die heel goede en vaak onderscheiden wijn produceert. Verder een nederzetting Itamar; vandaar zijn de bergen Ebal en Gerizim goed zichtbaar, evenals de stad Sichem (Nabloes).  We eindigen bij het huis van Sondra in Karnei Shomron, waar we in haar sukka wat uitleg krijgen over het feest Succoth.
Later in Petra Hostel drinken we een fles wijn leeg met Jeremiah, Robert, Brenda, Frieda (Zuid-Afrikaanse) en Henk.
Brenda vertrekt die nacht naar Nederland


Maandag
20 oktober 2008

In Christchurch ontbeten en probeer later in Petra iets te regelen voor ons verblijf in Tiberias. We kunnen terecht in Aviv Hostel. Met de bus ernaar toe en dan ca. half uur lopen naar het hotel. Het ziet er goed uit: mooie kamer met airco en ruime badkamer. In Tiberias wat rondgelopen, gegeten bij Big-Ben en op tijd op bed.


Dinsdag
21 oktober 2008

Na uitgebreid ontbijt de fietsen gehaald en richting Qiryat Shmona. Het valt wel wat tegen: erg steil. Henk kwijt geraakt en na een tijd zoeken en heen en weer fietsen, toch maar verder gegaan. Na een tijdje fietsen langs het Meer van Galilea zie ik een bordje  QS nog 45 km. Met al de steile haarspeldbochten voor mij en inmiddels na de middag, besef ik, dat ik er per fiets niet kom en keer terug. Ga nog langs Kapernaum Kfar Nahum), en noorden van het meer. Dit is een opgegraven ruinestad, waarbij men een heel modern kerkgebouw heeft geplaatst, die zwevend lijkt te zijn, met een fundament in het midden van het bijzondere gebouw. Veel glas in de wanden en veel houtsnijwerk met Bijbelse taferelen. Weer teruggefietst langs het Meer van Galilea en hier nog even met de voeten in het water. Later trof ik Henk op onze kamer en zijn we de stad nog even in geweest. Morgen maar opnieuw proberen de top van de Hermon te bereiken...


Woensdag
22 oktober 2008

Met de bus naar Qiryat Shmona, vanwaar wse verder hopen te kunnen komen. Maar er blijkt geen reguliere busdienst naar de Hermon, zodat we uiteindelijk toch maar een taxi nemen. Het blijkt nog een heel eind over heel veel bergen en dalen, voor we bij de Hermon aankomen (ca. 45 minuten rijden).  We komen langs verschillende kleine plaatsen, maar veel ziet er ruig en onbewoond uit. Uiteindelijk bereiken we de wintersportplaats van Israel, wat te zien is aan de rupsvoertuigen, skiliften en sneeuwmobielen. Nu gaan we op een comfortabele en snelle manier naar boven. Dat moet ook wel, want boven kunnen we nog een 1/2 uur blijven, i.v.m. de prijsafspraak van de wachtende chauffeur. Het is er verder heel rustig.
Op de top aangekomen zien we nog een groepje jongeren  met een gids. Wij zijn naar de hoogste plaats van de berg gelopen: een op dat moment verlaten leger uitkijkpost. Bij een andere post werden we teruggestuurd door de Israelische soldaten, omdat hier de grens is met Syrië.
Het gaf een een goed gevoel, zowel het dieptepunt (bij  Dode Zee: laagste plaats van de aarde) als het hoogtepunt  (hoogste punt van Israel) te hebben ervaren...
Weer terug in de taxi genoten van het uitzicht en in Qiryat Shmona gewacht op de bus, omdat er daar verder weinig te zien of te doen was.
Na een lange rit (veel haltes onderweg ) kwamen we in het donker aan in Tiberias. De stad nog even ingeweest en bij Galilee experience een interessante multimedia show gezien over de geschiedenis van Galilea.
Daarna terug naar het hotel om onze bagage te halen voor de laatste bus naar Tel Aviv. We besloten nl. om geen extra nacht te boeken, omdat we morgenochtend vroeg reeds op het vliegvbeld moeten zijn.
Om 21.00 uur in de bus naar Tel Aviv. Om 00.10 uur daar aangekomen moeten we nog een taxi zien te vinden naar het vliegveld.


Donderdag  23 oktober 2008

We treffen een jong stel in gothic kledij, die met Henk in gesprek raakt. Zij helpen ons de weg naar een goedkope 'sherut' (deeltaxi), die ons voor heel weinig geld naar het treinstation brengt. Als we aankomen is de trein juist vertrokken, maar we hebben toch nog de hele nacht. dus nemen we de trein later van 01.35 uur.
Op het vliegveld gaat alles voorspoedig en 's ochtends vroeg (6.45 uur) vertrekken we van Ben Gurion Airport en komen te Schiphol aan, om ca. 12 uur. Na de treinreis arrivewren we om ca 14.00 uur te Rotterdam