|
Woensdag
8 oktober 2008
 Kerk
naast Beith Immanuel
|
We hadden een goede vlucht en kwamen ca 13.00 uur aan
op Ben Gurion. Vanwege Jom Kippoer was er vanmiddag geen bus
meer; dus per taxi naar Jaffa. Beith Immanuel bleek moeilijk te
vinden; goed, dat we een vaste prijs hadden afgesproken. Het
is rustig in het gasthuis: de meeste stafleden zijn naar Jeruzalem
maar gebedsconferentie met Tom Hess. Even de stad in geweest
en naar strand. De hamburgerzaak kan ik niet meer vinden. Op
onze slaapzaal nog gesproken met Amitai (vrijwilliger). Hij is de
enige Messias belijder van de familie, die hem heeft uitgestoten.
Hij is evangelist en heeft samengewerkt met Jacob Damkani en Johan
Schep. Op het dak de zon zien ondergaan: begin van Jom
Kippoer. Anneke belde om ca. 20 uur: Frans misselijk, Claudia moe,
Naomi en Elise ziek en Anneke voelt zich niet goed - Sonja had nog
gebeld, dat ze leverziekte heeft. Vroeg naar bed gegaan.
|

Zonsondergang vanaf dak Beith Immanuel
|
|
Donderdag 9 oktober 2008
 Jaffa
|
Ontbijt met Lori (oudere Can. Vrouw geeft Bijbels onderwijs
in Israel), Karen (USA) en vriendin Gretta (Israel), Aron (Canada)
en Henk. Op dak is het 's ochtends lekker (schaduw). De stad Jaffa
bekeken - overal erg rustig: er rijden geen auto's, alle zaken
zijn gesloten. Het oude stadje heeft veel interessante situaties
voor een foto.
Henk ging zwemmen; ik maakte een
strandwandeling; ontmoette een Argentijnze Joodse man, die enkele
jaren geleden alya had gemaakt en nu teleurgesteld was door
mentaliteit. Ik had goed gesprek; hij gelooft zelf niet, maar ik
mocht wel met hem bidden voor hem en zijn vrouw Merte.
Later
's avonds op dak de zon onder zien gaan (einde Jom Kippoer), maar
hoorde geen sjofar. Nog even de stad in geweest; nu vonden we wel
de hamburgerzaak (bleek toch richting strand).
|

Strand bij Jaffa Tel Aviv
|
|
Vrijdag 10 oktober 2008
 Vanaf
dak Beith Immanuel
 Geboortekerk
Bethlehem
|
Bij ontbijt zie ik opeens Brenda. Ze was gisteren de hele
dag op haar kamer geweest en had gevast. Ze vertelde iets over
haar belevenissen bij Sabra. Met bus naar Jeruzalem, waar we
door taxi-chauffeur (Moshe) worden verleid een bezoek aan
Bethlehem te brengen. Dat blijkt nog een heel gedoe: er mag geen
Israeli Bethlehem binnenkomen. Dus eerst wachten op auto uit
Bethlehem, vervolgens naar souvenirwinkel, waar andere man meekomt
als gids. Daarna door naar de Geboortekerk, waar heel veel mensen
de plek, waar Jesjoea geboren zou zijn willen aanraken, kussen
en/of fotograveren. Het stelt allemaal niet zoveel voor, maar is
een belangrijke bron van inkomsten. Na kort bezoek aan de
souvenirwinkel weer terug naar Moshe, die ons later naar Yad
Hashmona zal brengen. We moeten wel weer via Jeruzalem, omdat ik
nog geld moet pinnen. Als we later bij Yad Hashmona arriveren,
blijkt men ons niet te hebben geregistreerd: alles is vol! Ik laat
een print zien van mijn bevestiging en de man achter de balie
heeft een probleem. Hij probeert ons te overtuigen, dat we beter
weer terug kunnen gaan naar Jeruzalem. Dat wordt moeilijk,
gelet op het tijdstip (vrijdagmiddag). Ik wil nog niet opgeven en
wacht maar af. Ontmoet bij de receptie nog Merla Watson, die
wel naar Jeruzalem gaat, maar niet direct en heeft weinig ruimte.
Zij was gevallen in kantoor van Jan Willem van der Hoeven en heeft
pijnlijke heup. Volgende week gaan ze naar Bethlehem om daar
profetisch de geboorte van Jesjoea te vieren. Ook zullen ze nog
tijdens het Loofhuttenfeest optreden. Na een tijdje geduldig
wachten blijkt er een kamer beschikbaar te zijn, omdat een vrouw
deze heeft afgestaan. Dit is een kamer in een klein huisje, waar
ook enkele Duitse jongens een kamer hebben (Renee en Dimo). Zij
vervullen in Israel een maatschappelijke dienstplicht door te
werken met gehandicapten. We hebben 's avonds een uitgebreid
sabbatsdiner met zeer vriendelijke bediening. 's avonds maak ik
nog een lezing mee van de voorganger van Christchurch, die gaat
over het verschil tussen nostalgie en herinnering (Bijbelse
opdracht). Zoon des mensen = Ben Adam. Gebeld met Frans. Heerlijk
geslapen
|

Eetzaal Yad Hashmona
 Bijbelse
tuin Yad Hashmona
|
|
Zaterdag 11 oktober 2008
 Uitkijktoren
in de Bijbelse tuin
|
In de Bijbelse tuin gewandeld en wat opnames gemaakt.
Uitgebreid ontbijt. Om 11 uur een dienst van de Messiaanse
gemeente aldaar. Hebreeuwse aanbidding en prediking, die gelukkig
wel wordt vertaald in het Engels. Thema is Romeinen 8:1-11, over
de 'wet van de Geest' t.o de 'wet van het vlees'.
's
middags naar het zwenbad een eind buiten de nederzetting bij Neve
Ilan. Deze bleek nog moeilijk te vinden.
Toen ik 's avonds
terugliep trof ik onderweg een oudere vrouw van Yad Hashmona:
Kathryn, een Zwitserse, die bezig is met haar Joodse wortels. We
hebben 's avonds met haar gegeten; ze had veel te vertellen - ze
was vroeger lerares. Ze was niuet zo gelukkig met de ontwikkeling
van Yad Hashmona: eerst een kibboets en is nu meer een dorp
geworden.
|

Uitzicht bij Neve Ilan
|
|
Zondag 12 oktober 2008
 Vanaf
Jaffa Gate op achtergrond Petra Hostel (midden)

onsopgang
vanaf mijn slaapplek (achtergrond Olijfberg)
|
Met de bus naar Jeruzalem. Als we bij Petra hostel
aankomen, blijkt Brenda net gearriveerd. Ze heeft problemen, omdat
ze een boeking heeft gedaan via Internet bij Petra, Jordanië!
Uiteindelijk kan ze toch een kamer regelen. Als ik vraag naar
slapen op dak is de reactie: dat kan niet. Er is ook geen kamer
beschikbaar. Ik vraag naar Gabriel (beheerder), maar die blijkt er
niet te zijn. Ik blijf aandringen met de belofte, die ik van hem
had, dat we als uitzondering daar toch mochten slapen. Na wat
overleg blijkt het dan toch te mogen. Wel moet ik zelf voor
matrassen, kussen en dekens zorgen. Henk heeft slaapzak en ik
krijg van Robert, die ik hier opnieuw tref een slaapzak. Later
blijken er nog veel dekens en kussens te zijn en richten we onze
slaapplek in. Gabriel en Dagmar hebben inmiddels 3 kinderen: 2
jongens en een baby-meisje. De broer van Majed (pleegkinderen
van Marieke) werkt nu bij Christchurch, verder ook Esther een
Nederlands meisje. In Christchurch had een zangeres opgetreden
en ik koop een CD van haar. Later met Brenda naar Jerusalem
Experience (Ben Zvi en Mirjam); daarna naar de K'lal gelopen, waar
vrijdag het ochtendgebed wordt gehouden. via Ben Y'huda terug en
in Christchurch gegeten. 's avonds in Petra gezeten: het is er
gezellig en druk; o.a. begroet door Oegandese Andrew, die beslist
met me wil spreken. Hij maakt deel uit van een groep
Messiasbelijders, die vlakbij een conferentie (Congregation of
Jahweh) hebben (in Maronieten kerk). Vroeg naar bed - het is
niet echt koud - goed geslapen.
|

Piano concert in Christchurch
|
|
Maandag 13 oktober 2008
|
Ontmoet op het dak - er blijken dus opeens wel meer mensen
te mogen slapen - een Schotse vrouw Harry met haar zoon
Jordan. Gebedswandeling op de muur gemaakt. Er is een grote
groep; allen Nederlanders - o.a. Henk Vermeule en Robert uit
Rotterdam. We blijken geen maaltijd te kunnen krijgen in
Christchurch. We zijn uitgenodigd door de Oegandese broeders
voor een conferentie-avond in de Meronieten kerk; hier mogen we
ook gratis boeken meenemen, die er heel interessant uitzien. Het
was een mooie dienst. We eten daarna iets in Petra en het is
heel gezellig. 's Nachts is het onrustig op het dak: er loopt
een verwarde man rond. Vroeg in de ochtend zie ik Andrew
hardop bidden. Er zijn enkele kleine regenbuien, waardoor we onze
matrassen maar naar binnen brengen.
|
|
|
Dinsdag 14 oktober 2008
|
Gezamenlijk ontbijt in Petra - verder een relaxte
ochtend: fijne gesprekken met Cornelis (Ierland), Robert (USA -
probeert verblijfsvergunning in Israel te krijgen - volgens hem
Joodse achtergrond) heeft heel boeiende verhalen en getuigenissen,
Henk en Brenda. 's Middags met Brenda naar Paula (Marieke
blijkt niet thuis), spullen afgegeven en na wat drinken verder
naar Succat Hallel. Hier hebben we een fijne aanbiddingstijd
meegemaakt. Elke 2 uur is er weer een ander team verantwoordelijk
voor de gebedstijd en zo wordt 24 uur/dag gebeden. Als we
terug lopen naar de stad blijkt er een grote verkeersopstopping:
dreiging van een bom in eentas op de weg. Het blijkt gelukkig om
een nep-bom te gaan. 's Avonds naar HaKotel en daarna naar Ben
Y'Hudah; het regent inmiddels. Terug in Petra slapen we
binnen in de open ruimte (2e etage).
|
|
|
Woensdag 15 oktober 2008
|
Ontbijt in Christchurch - het regent weer en bewolkte
lucht. Later in Petra gesprekken met Cornelis McCarthy en Ed etc.
We lopen naar Sakkar-park; als we zijn aangekomen, besluit Henk
terug te gaan. Er is nu geen dans en muziek festval, alleen enkele
zangers; ook nog niet zo druk. Later wordt het wel heel druk en
veel volken zijn vertegenwoordigd, o.a. de Papoea's met Iris en
Janny en de groep van Jan-Willem. Ik zie Willem van LWG nu ook. Ik
zie daar iemand met een televisie-camara en daarnaast de man, die
ik nog wilde spreken: Jay Rawlings, i.v.m. Jeruzalem plattegrond
voor straten gebedsplan van Joke:. Hij maakt me duidelijk, dat ze
niet op die manier werken, maar hij geeft me wel een
visite-kaardje en vraagt me morgen naar kantoor te bellen met
Tamar. Het blijkt, dat alleen christenen mee mogen met de mars,
als je geregistreerd bent bij een der conferenties. Dat blijkt
even later toch mee te vallen en kunne we meelopen, getooid met
Nederlands en Israelisch vlaggetje. Er zijn meer dan in 2007
(8.000 christenen) en ook heel enthousiaste begroetingen door de
Israeli's. In ChristChurch gegeten, maar de kwaliteit is erg
slecht; ik kreeg later geld terug. We wilden lopen door de oude
stad, richting de Mount Scopus, om een avond van ICZ mee te
maken. We raakten verdwaald en besloten uiteindelijk bij Jaffa
poort een taxi te nemen. Zeer boeiende avond met als sprekers:
Moti Klimer, Ari Lipkin en een Canadese journaliste. DVD besteld,
die Willem meeneemt. Lopend weer terug en naar het schijnt een
behoorlijke omweg genomen op de Olijfberg. Arriveerden om ca.
24.00 uur bij Petra hostel.
|
|
|
Donderdag 16 oktober 2008

|
's Ochtends met de bus naar Massada en de Dode Zee. In de bus
trof Henk enkele jongeren, waar hij 's avonds tevoren reeds mee
had gesproken. Ik besluit toch maar weer terug te gaan, omdat ik
me herinner het kantoor van Jay Rawlings te moeten bellen, i.v.m.
de plattegronden van Jeruzalem. Het telefoongesprek levert me
niets op. Via het touristenkantoor bij Jaffa-gate kan ik ze niet
krijgen; ik krijg het advies te gaan vragen bij het stadskantoor.
Als ik daar later arriveer, blijkt het kantoor net gesloten en zal
niet eerder dan volgende week woensdag openen. Enkele boodschappen
gedaan. Henk had een goede tijd gehad op de Massada en bij de
Dode Zee. s' Avonds heb ik met Henk in de Citadel van David
een prachtige multimedia voorstelling over de geschiedenis van
Jeruzalem meegemaakt. Later naar de Yafostreet en daar wat
gegeten.
|
|
|
Vrijdag 17 oktober 2008
 Uitzicht
vanuit K'lal gebouw over Jeruzalem
|
's Ochtends eerst met Brenda naar gebouw K'lal voor de IFI
gebedsbijeenkomst om 6.30. Ze bidden in verschillende groepjes
(per taal). De bijeenkomst is in een zaal boven in het hoge gebouw
met een mooi uitzicht over de stad. Later die ochtend met Henk
naar de Time-Elevator geweest - interessante ervaring om
zelf de geschiedenis van Jeruzalem te ervaren: beeld geluid en
beweging. Na lunch in ChristChurch gezocht naar het adres van
het Gebedshuis op de Olijfberg, maar kon het niet vinden. Ik las
wel een interessant verslag en zag wat foto's van de omgeving.
Later die middag ga ik met Henk lopend door de oude stad richting
Olijfberg via het Kidron-dal. Op de Olijfberg diverse mensen
gevraagd, maar niemand kent het Huis van Gebed. Uiteindelijk weet
een Joodse taxi-chauffeur me uit te leggen, waar het ongeveer is.
Achter de Olijfberg een eind rechtdoor tot een volgende heuvel, Op
de top moet het huis dan zijn. Als we in de buurt komen begint het
al te schemeren. We zijn nu bij de heuvel, maar zien geen weg om
boven te komen. Even later een hoge stenen trap en daarop een
vrouw, die vraagt of ze kan helpen. Ze kent het gebedshuis en
wijst ons de weg: het is er direct naast via een smal paadje naast
een muur en dan via een trapje over de muur klimmen. Het blijkt
een groot huis te zijn, met boven op het dak een soort van glazen
koepel, midden op het dakterras. Op het dakterras is schematisch
de wereldkaart aangegeven met op tegels de namen van de landen en
de steden van Israel in de verschillende richtingen. Er wordt een
School van Gebed gehouden met ca. 35 studenten uit de hele wereld.
Ook is er een groep Chinese bidders, die per auto de zijde-route
naar Jeruzalem hebben gereden. Beide groepen geven een optreden
tijdens een tijd van aanbidding. Daarna is er een Sabbatsmaal. Als
we terug willen, blijken er ook 2 oude zusters mee te willen en
dus besluiten we per taxti te gaan. Er wordt een gunstig tarief
berekend. Terug in Petra is er inmiddels ook een interessant
gesprek gaande met o.a. Charley een Vietnam-veteraan en Jeremiah,
een hippie-achtige Joodse gelovige. Hij is met zijn broer, 2
zussen en zijn moeder hier. Zijn hebben onlangs alya gemaakt en
wonen in een nederzetting in de Judese woestijn. Er komen even
later nog 2 Nederlandse meisjes (tweeling uit Zutphen), Mirjam en
Tamara. Zij doen een School of Arts in Jaffa (Beth Immanuel). Ze
kennen verschillende mensen van LWG, die we de groeten moeten
doen.
|
 Dakterras
van Gebedshuis (richting Olijfberg)
|
|
Zaterdag 18 oktober 2008
|
's Ochtends ontbeten met Henk, Brenda, de tweeling Mirjam en
Tamara en de 2 broers uit Arad: Jeremiah en Y'hoshua. Die
ochtend hebben we een dienst meegemaakt in Jaffastreet, waar een
gemeente samenkomt in het gebouw van Jerusalem Experience. De
voorganger is Ben Zvi, getrouwd met de Nederlandse Mirjam. Het was
een fijne dienst met na afloop kofiie met wat lekkers. 's
Middags gegeten bij Christchurch. Nog gebeden voor Charley,
die last had van zijn nek. Ik maakte kennis met de moeder van
het Joodse gezin uit Arad: Ruth.
|
|
|
Zondag 19 oktober 2008
|
Vanochtend vroeg lopend naar het Jeruzalem Convention Centre,
vanwaar we een busreis meemaken van CFOIC naar Shomron (Samaria).
We zijn nog maar net op tijd. Er is ook nog een Nederlands
echtpaar uit Nijkerk. Onze reisleidster is Sondra Baras, directeur
van CFOIC. Ze weet heel veel te vertellen en we raken onder de
indruyk van het belang van het Bijbelse hartland, waar een groot
deel van de Bijbel zich afspeelt. De nederzettingen worden
bedreigd door ontmanteling vanwege plannen van de Israelische
overheid. We zien Shilo, waar de eerste tabernakel stond ten tijde
van Eli. Er zijn daar veel interessante opgravingen gedaan. Een
plaats daar heet ook Eli. We bezoeken. Verder bezoeken we een
wijnmakerij, die heel goede en vaak onderscheiden wijn produceert.
Verder een nederzetting Itamar; vandaar zijn de bergen Ebal en
Gerizim goed zichtbaar, evenals de stad Sichem (Nabloes). We
eindigen bij het huis van Sondra in Karnei Shomron, waar we in
haar sukka wat uitleg krijgen over het feest Succoth. Later in
Petra Hostel drinken we een fles wijn leeg met Jeremiah, Robert,
Brenda, Frieda (Zuid-Afrikaanse) en Henk. Brenda vertrekt die
nacht naar Nederland
|
|
|
Maandag 20 oktober 2008
|
In Christchurch ontbeten en probeer later in Petra iets te
regelen voor ons verblijf in Tiberias. We kunnen terecht in Aviv
Hostel. Met de bus ernaar toe en dan ca. half uur lopen naar het
hotel. Het ziet er goed uit: mooie kamer met airco en ruime
badkamer. In Tiberias wat rondgelopen, gegeten bij Big-Ben en op
tijd op bed.
|
|
|
Dinsdag 21 oktober 2008
|
Na uitgebreid ontbijt de fietsen gehaald en richting Qiryat
Shmona. Het valt wel wat tegen: erg steil. Henk kwijt geraakt en
na een tijd zoeken en heen en weer fietsen, toch maar verder
gegaan. Na een tijdje fietsen langs het Meer van Galilea zie ik
een bordje QS nog 45 km. Met al de steile haarspeldbochten
voor mij en inmiddels na de middag, besef ik, dat ik er per fiets
niet kom en keer terug. Ga nog langs Kapernaum Kfar Nahum), en
noorden van het meer. Dit is een opgegraven ruinestad, waarbij men
een heel modern kerkgebouw heeft geplaatst, die zwevend lijkt te
zijn, met een fundament in het midden van het bijzondere gebouw.
Veel glas in de wanden en veel houtsnijwerk met Bijbelse
taferelen. Weer teruggefietst langs het Meer van Galilea en hier
nog even met de voeten in het water. Later trof ik Henk op onze
kamer en zijn we de stad nog even in geweest. Morgen maar opnieuw
proberen de top van de Hermon te bereiken...
|
|
|
Woensdag 22 oktober 2008
|
Met de bus naar Qiryat Shmona, vanwaar wse verder hopen te
kunnen komen. Maar er blijkt geen reguliere busdienst naar de
Hermon, zodat we uiteindelijk toch maar een taxi nemen. Het blijkt
nog een heel eind over heel veel bergen en dalen, voor we bij de
Hermon aankomen (ca. 45 minuten rijden). We komen langs
verschillende kleine plaatsen, maar veel ziet er ruig en onbewoond
uit. Uiteindelijk bereiken we de wintersportplaats van Israel, wat
te zien is aan de rupsvoertuigen, skiliften en sneeuwmobielen. Nu
gaan we op een comfortabele en snelle manier naar boven. Dat moet
ook wel, want boven kunnen we nog een 1/2 uur blijven, i.v.m. de
prijsafspraak van de wachtende chauffeur. Het is er verder heel
rustig. Op de top aangekomen zien we nog een groepje jongeren
met een gids. Wij zijn naar de hoogste plaats van de berg gelopen:
een op dat moment verlaten leger uitkijkpost. Bij een andere post
werden we teruggestuurd door de Israelische soldaten, omdat hier
de grens is met Syrië. Het gaf een een goed gevoel, zowel
het dieptepunt (bij Dode Zee: laagste plaats van de
aarde) als het hoogtepunt (hoogste punt van Israel)
te hebben ervaren... Weer terug in de taxi genoten van het
uitzicht en in Qiryat Shmona gewacht op de bus, omdat er daar
verder weinig te zien of te doen was. Na een lange rit (veel
haltes onderweg ) kwamen we in het donker aan in Tiberias. De stad
nog even ingeweest en bij Galilee experience een interessante
multimedia show gezien over de geschiedenis van Galilea. Daarna
terug naar het hotel om onze bagage te halen voor de laatste bus
naar Tel Aviv. We besloten nl. om geen extra nacht te boeken,
omdat we morgenochtend vroeg reeds op het vliegvbeld moeten
zijn. Om 21.00 uur in de bus naar Tel Aviv. Om 00.10 uur daar
aangekomen moeten we nog een taxi zien te vinden naar het
vliegveld.
|
|
|
Donderdag 23 oktober 2008
|
We treffen een jong stel in gothic kledij, die met Henk in
gesprek raakt. Zij helpen ons de weg naar een goedkope 'sherut'
(deeltaxi), die ons voor heel weinig geld naar het treinstation
brengt. Als we aankomen is de trein juist vertrokken, maar we
hebben toch nog de hele nacht. dus nemen we de trein later van
01.35 uur. Op het vliegveld gaat alles voorspoedig en 's
ochtends vroeg (6.45 uur) vertrekken we van Ben Gurion Airport en
komen te Schiphol aan, om ca. 12 uur. Na de treinreis arrivewren
we om ca 14.00 uur te Rotterdam
|
|