KERSTMIS
ZOGENAAMD
CHRISTELIJK FEEST
FEITEN DIE
JE MOET WETEN!
1.De waarheid over het kerstfeest
2.
De kerstboom symbool voor de wereld
De
waarheid over het kerstfeest
Elk jaar wordt op 25 december kerst gevierd, een feest, dat uit onze tijd niet meer weg te denken is. Miljoenen mensen zitten onder de kerstboom, geven elkaar cadeau’s en vieren de geboortedag van Jesjoea de Messias. Maar is het werkelijk Zijn geboortedag?
Wat zegt de Bijbel eigenlijk hierover?
Wij vinden daar geen aanwijzing voor de geboortedatum van Jezus, maar wij kunnen zeker erkennen, dat hij niet in de winter werd geboren. In Lucas 2 vers 8 zegt de Bijbel, dat de herders op het veld wacht over hun schapen hielden. In de buurt van Bethlehem heerst in de wintermaanden een erg ruw klimaat; het is regentijd (1).
De herders hadden in die tijd hun kudden op stal staan. Jesjoea zelf waarschuwt voor de wintertijd (2). In Lucas 2 vers 1 lezen we, dat een bevel van keizer Augustus uitging om het gehele volk te tellen. Dit vond zeker niet in de wintermaanden plaats. De voorgeschreven terugkeer zou in dit geval voor zwangeren, gebrekkigen en kinderen volledig onverantwoordelijk geweest zijn. Deze twee zaken laten zeer duidelijk zien, dat Jesjoea niet rond die tijd werd geboren. Ook in elke encyclopedie kun je lezen, dat de dag van Zijn geboorte niet bekend is. Als God had gewild dat de mensen Zijn geboortedag herdenken, dan had Hij dat in Zijn woord gezegd (3).
En toch viert de wereld de geboortedag op 25 December. Hoe komt dat zo?
Al voor de geboorte van Jesjoea hebben veel mensen het kerstfeest gevierd, maar toen nog in de oorspronkelijke betekenis ervan: "Het Zonnewendfeest", het feest van de zonnegod, welke zijn oorsprong in Babylon vind:
Onder de heerschappij van Nimrod (4) werd de toren van Babel, de stad Babylon en Nineve gebouwd. Nimrod (van het Hebreeuws "marad" = " hij heeft gerebelieërd ") was zo goddeloos, dat hij met zijn eigen moeder Semiramis trouwde. Na de vroege gewelddadige dood van Nimrod verspreidde zijn moeder/echtgenote de leer, dat hij als een god verder leefde en nu ook zij als godin te vereren was.
Verder beweerde zij , dat in de nacht uit een dode boomstronk een volgroeide, altijd groene boom is gegroeid, welke het nieuwe leven van de vermoordde Nimrod symboliseert. Elk jaar zal Nimrod naar aanleiding van zijn geboortedag de altijd groene bezoeken en daar cadeau’s achterlaten.
Dien tegevolgen begonnen de Babyloniërs geleidelijk Semiramis als de "Koningin des hemels" te vereren en Nimrod werd onder verschillende namen de "Goddelijke Zoon des hemels". Met de tijd werd Nimrod ook als messias, zoon van Baäl en als zonnegod vereerd. Telkens werd op 25 December zijn geboortedag gevierd!
Deze Babylonische cultus, vooral de verering van moeder en kind (Semiramis en Nimrod) verspreidde zich van Babylon tot over de gehele wereld, alleen de namen veranderden van land tot land.Zo heette Nimrod in Egypte "Osiris" en Semiramis werd "Isis" genoemd. In Azië waren het "Desius" en "Cybele" en in het heidense Rome "Jupiter" en "Fortuna": zelfs in Griekenland, Indië, China, Japan en Tibet vond men tegenhangers lang voor de geboorte van Jesjoea voor de van vandaag vereerde en aangebeden "Madonna met haar kind"
DE KERSTBOOM: SYMBOOL VOOR DE WERELD
Sinds de Engelse Koningin Victoria zo rond 1840 de denneboom introduceerde als middelpunt voor de familie-kerstviering, geldt de versierde boom als het wereldsymbool voor Kerstmis. Groen en geurig, stoer en stabiel, genereus en vredig.
Twaalfhonderd jaar geleden aanbeden de heidense Germanen de eikenboom. Toen pogingen hen tot het christelijk geloof te bekeren vast dreigden te lopen omdat zij hun boom niet wilden opgeven, maakten de missionarissen van de nood een deugd. Van de eik stapten zij over naar de den en legden uit dat de drie-hoekige vorm de Heilige Drie-eenheid symboliseerde.
De gewoonte de boom te versieren dateert nog van vroeger. Toen de mensen nog in boomgeesten geloofden, versierden ze de bomen in de winter omdat ze dachten dat de geesten hen mét de bladeren hadden verlaten. Om de geesten terug te laten komen, versierden ze de bomen met decoraties van geverfde stenen en kleurrijke lappen.
In het begin van de negentiende eeuw haalden Duitse immigranten in Pennsylvanië het frisse groen in huis en versierden de boom met felgekleurde papieren zakjes met noten, geconfijte vruchten, suikergoed en kaarsen.
Later werden dat glinsterende ballen. Die komen van de vroegere ‘geestenballen’. Ze werden in huizen gehangen om het boze oog te weren.
